Approaching civil-military relations as a regime: Lessons from the Turkish case

Bu tez sivil-asker ilişkilerindeki aktörlerin ayrı olmasını savunan kuramları diğer Batılı olmayan devletlerin yerli koşullarını göz ardı etmekle eleştiren ve onun yerine aktörler arası denge kurulmasını öneren kuramların bu sırada orduların işlevsel zorunluluklarını ve siyasallaşmalarını göz ardı ettiklerini öne sürmektedir. Bu tez dengeyi savunan kuramlar hakkında yapılmış bu eleştiriyi sınamak adına denge yaklaşımını benimsemiş olan Douglas L. Bland'in sorumluluk paylaşımı kuramını kullanarak 1999 ve günümüz arasındaki Türk sivil-asker ilişkilerini zamana yayılmış bir tek-ülke çalışması ile çözümlemektedir. Bulgular, oluşan dengelerin tiplerinin siyasi bağlamlara koşullu olduğunu göstermektedir. Türkiye ele alındığında, sivil-asker ilişkileri değişiminin büyük çoğunluğu rekabetçi otoriter bir hükümetin altında gerçekleşmiştir ve şimdilik istikrarlı olan bir dengeye ulaşmıştır. Ancak Türk Silahlı Kuvvetleri'nin siyasallaşması ve işlevsel zorunlulukları bu süreçte göz ardı edilmiştir.