Sivil toplum ve kamusal alan tartışmaları çerçevesinde Türkiye'de devlet ve sivil toplum ilişkisi

Demokratik toplumlarda kamusal alan ve sivil toplum kavramları iç içe geçmiş ve birbirini tamamlayan bir durum halini almıştır. Kamusal alan tartışmalarında, bireylerin tercihlerini ve haklarını yok sayarak toplumsal bütünlüğün sağlanması adına çeşitli yaptırımlar ve uygulamalar makul gösterilebilmektedir. Özel alanın, kamusal alan etkisiyle şekillendiği toplumlarda demokrasinin varlığından söz edebilmek mümkün değildir. Türk demokrasi tarihine bakıldığında, devlet geleneğinden siyasal kültürün ayrışma, partilerin demokrasi algılayış biçiminden toplumsal düzeyde örgütlenme ve dayanışma örüntülerine ve doğal olarak askeri darbelere uzanan oldukça geniş bir yelpazedeki faktörlerin etkisiyle biçimlenen demokratikleşme sürecimizde birçok sorunlar yaşandığı görülmektedir. Tüm bu sorunlara rağmen demokrasinin önündeki engeller tespit edilerek telafi edilmeye çalışılmaktadır. Sağlıklı bir demokrasinin işleyebilmesi için gerekli olan koşullar göz önüne alındığında demokrasi kültür ve eğitimi, sivil toplum ve kamusal alanın önemi ön plana çıkmaktadır. Bu bağlamda Avrupa Birliği ile entegrasyon sürecinde sivil toplum kurumlarının önemi bir kat daha artmıştır.Sivil toplum-devlet ayrışmasından ortaya çıkan yeni siyasal anlayış, modern devletin dönüşümü ve Türk siyasal hayatında sivil toplumun gelişimi ele alınarak, Batı deneyimi bağlamında Türkiye'de sivil toplum-demokrasi-kamusal alan- özel alan tartışmaları irdelenmiştir. Jürgen Habermas ve Hannah Arendt'in kamusal alan ile ilgili görüşleri mukayeseli olarak ele alınmıştır.Türkiye'de sivil toplumun gelişme ihtimali, kamusal alan-özel alan tartışmalarının muhtemel sonuçları tartışılmıştır.Anahtar Kelimeler: Demokratik Çoğulculuk, Kamusal Alan, Sivil Toplum, Siyasal Sosyalleşme, Yönetişim.