Sosyal hizmet mezunlarının öz yeterlilik algısı ile iş doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesi: Yalova Üniversitesi örneği

Bu araştırma, sosyal hizmet mezunlarının öz yeterlilik algısı ile iş doyumu arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamaktadır. Sosyal hizmet disiplini, insan refahını artırma hedefiyle birey, grup ve toplum düzeyinde çok katmanlı müdahaleler gerektiren, etik ve insan hakları temelli bir meslek alanıdır. Bu bağlamda, sosyal hizmet mezunlarının mesleki yaşamlarında karşılaştıkları yapısal, duygusal ve mesleki zorluklar, bireysel yeterlik algılarını ve işten duydukları tatmini doğrudan etkileyen önemli değişkenler arasında yer almaktadır. Araştırma, Yalova Üniversitesi Sosyal Hizmet Bölümü'nden mezun 205 kişinin katılımıyla gerçekleştirilmiş, veri toplama aracı olarak Genel Öz Yeterlilik Ölçeği ve İş Doyumu Ölçeği kullanılmıştır. Veriler SPSS programı ile analiz edilmiş, değişkenler arası ilişkiler korelasyon, t-testi ve varyans analizleri yoluyla değerlendirilmiştir. Bulgular, sosyal hizmet mezunlarının öz yeterlilik düzeyleri ile iş doyumları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. Özellikle eğitim sürecinden duyulan memnuniyet, akademik danışmanlık hizmetleriyle ilişkiler ve mezuniyet sonrası mesleki deneyimlerin hem öz yeterlilik hem de iş doyumu üzerinde etkili olduğu saptanmıştır. Çalışmanın sonuçları, sosyal hizmet mezunlarının mesleki doyumlarının yalnızca bireysel yeterliklerine değil; aynı zamanda örgütsel destek düzeyine, mesleki rollerine dair algılarına ve iş koşullarının niteliğine de bağlı olduğunu göstermektedir. Mezunların duygusal emek yüküyle baş etme biçimleri, işin anlamlılığına ilişkin değerlendirmeleri ve toplumsal katkı algıları, mesleki doyumu artırıcı faktörler olarak öne çıkmaktadır. Öte yandan, düşük ücret, belirsiz kariyer olanakları ve yetersiz yönetsel destek gibi unsurlar iş doyumunu olumsuz yönde etkilemektedir. Bu bağlamda tez, sosyal hizmet mezunlarının mesleki sürdürülebilirliğini artıracak stratejilerin belirlenmesine yönelik önemli ipuçları sunmaktadır. Eğitim sürecinin uygulama odaklı hale getirilmesi, mesleki danışmanlık sistemlerinin güçlendirilmesi ve iş yaşamında öz yeterlilik algısını destekleyecek politikaların geliştirilmesi, sosyal hizmet alanında nitelikli insan kaynağının korunması açısından kritik önemdedir. Elde edilen bulgular, sosyal hizmet disiplinine hem kuramsal hem de uygulamalı düzeyde katkı sağlamayı hedeflemekte; aynı zamanda alanda yapılacak yeni çalışmalara yön gösterici bir kaynak olma niteliği taşımaktadır.