Sosyal problem çözme becerisi ve zaman yönetiminin fiziksel aktivite seviyesine etkisi

Bu çalışmanın amacı sosyal problem çözme becerisi ve zaman yönetiminin fiziksel aktivite seviyesine etkisinin incelenmesidir. Araştırmaya toplam 1535 kişi katıldı. Katılımcıların 709'u (%46.2) erkek, 826'sı (%53.8) kadındır. Veri toplama aracı olarak Katılımcı Bilgi Formu, Fiziksel Aktivite Anketi, Zaman Yönetimi Ölçeği ve Sosyal Problem Çözme Envanteri kullanıldı. Bulgular incelendiğinde katılımcıların %29.6'sı inaktif, %51.9'u minimum aktif ve %18.4'ü çok aktif düzeydedir. Katılımcıların sosyal problem çözme becerilerinden probleme olumlu yönelim ve rasyonel problem çözme alt boyutu iyi seviyede iken, Probleme olumsuz yönelim, dikkatsiz/dürtüsel problem çözme ve kaçınan tarz problem çözme becerileri ise düşük seviyededir. Katılımcıların zaman yönetimi orta düzeydedir. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri ile sosyal problem çözme toplam puanları arasında pozitif yönde ilişki bulunmaktadır (p<0.05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri ile zaman yönetimi toplam puanları arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmaktadır (p<0.05). Alt boyutlar incelendiğinde şiddetli fiziksel aktivite düzeyi ile zaman planlaması arasında, zaman tutumları arasında ve zaman yönetimi arasında pozitif yönde, zaman harcattırıcılar boyutunda ise negatif yönde ilişki bulunmaktadır. Katılımcıların orta derecede fiziksel aktivite düzeyleri ile zaman planlaması becerileri arasında, zaman tutumları becerileri arasında ve zaman yönetimi toplam puanları arasında pozitif yönde bir ilişki tespit edilmiştir. Katılımcıların yürüme düzeyleri ile zaman tutumları arasında ve zaman yönetimi toplam puanı arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri park alanları ve spor salonuna yakınlığına göre değerlendirdiğimizde, evinin yakınında park alanı ve spor salonu bulunanların toplam fiziksel aktivite düzeyleri evinin yakınında park alanı ve spor salonu bulunmayanlara göre anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir (p<0,05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeylerini telefonda vakit geçirme süresinin etkileme durumu değişken olarak değerlendirildiğinde Yürüme ve toplam genel puan boyutlarına bakıldığında ise telefonda vakit geçirmenin fiziksel aktivite faaliyetleri üzerine üst düzey bir etkisinin olmadığı görülmüştür. Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri televizyon izleme süresi değişkenine göre incelendiğinde Toplam fiziksel aktivite puanlarına bakıldığında ise günlük 0-60 dakika televizyon izleyen öğrencilerin fiziksel aktivite düzeylerinin günlük daha fazla televizyon izleyenlere göre anlamlı bir şekilde daha yüksek olduğu bulunmuştur (p<0,05). Katılımcıların fiziksel aktivite düzeyleri cinsiyet değişkenine göre değerlendirildiğinde şiddetli fiziksel aktivite (p<0,000), orta derecede fiziksel aktivite (p<0,002) ve yürüme alt boyutlarında (p<0,011), ayrıca toplam fiziksel aktivite puanında (p<0,000) erkek bireylerin düzeylerinin kadın bireylere göre anlamlı bir şekilde yüksek olduğu tespit edilmiştir (p>0,05). Sonuç olarak; sosyal problem çözme becerisi ve zamanın doğru yönetilmesi fiziksel aktiviteyi doğrudan etkileyebilmektedir. Ayrıca park alanı ve spor salonuna yakın bir mesafede yaşayan bireylerin fiziksel aktivite seviyelerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Telefon kullanımının fiziksel aktivite üzerine üst düzey bir etkisinin olmadığı belirlenmiştir. Televizyon izleme süresi arttıkça fiziksel aktivite seviyesinin ise azaldığı anlaşılmıştır. Cinsiyet faktörü açısından bir değerlendirme yapıldığında ise tüm kategorilerde erkek bireylerin kadın bireylere oranla daha fazla aktif olduğu tespit edilmiştir.