Sıkıştırılmış algılama algoritmalarında degisken bant kullanarak seyrek geri oluşturma

Ters problemler, bir sistemi gözlemleyerek elde edilen ölçümlerden bir etkinin nedenselliğini belirlemeyi içerir. Ters problemlerde gerçek dünya uygulamaları olan çeşitli konular vardır ve dalga görüntüleme bunlardan biridir ve tıbbi görüntüleme, sismik görüntüleme, sonar görüntüleme ve daha fazlası dahil olmak üzere bilim alanlarının çeşitli alanlarında uygulamalar bulur. Seyrek geri oluşturma yöntemleri genellikle bu tür görüntüleme ve ters problemleri çözmek için kullanılır. Bu yöntemlerin amacı, bilinmeyenin ve ölçüm matrisinin belirli koşulları sağladığı durumlarda, bilinmeyeni eksik belirlenmiş bir doğrusal ölçüm sistemi setinden geri elde etmektir. Özellikle, bilinmeyenin yeterince seyrek olması ve ölçüm matrisinin belli şartları sağlaması gerekmektedir. Gerçek dünya uygulamalarında, bu koşullar nadiren tamamen sağlanır, bu da bu algoritmaların yeniden yapılandırma kalitesinin azalmasına neden olur. Bu tip gerçekçi durumlarda CS yöntemlerinin başarısız olduğu durumları ele alma amacıyla literatürde farklı yaklaşımlar tartışılmıştır ve "bant dışı tutma" da bunlardan biri olarak kabul edilebilir. Dizisel görüntüleme problemlerinin bağlamında, bu bant, sahnedeki nesneler arasındaki minimum ayrım ile yakından ilgili bir değere karşılık gelir. Daha sonra, bu minimum ayrım bilgisi, sistemin uyumsuzluk özelliklerini iyileştirmek için kullanılabilir, bu da yeniden yapılandırma kalitesini artırır. Bu tezde, tek bir global band yerine her bir nesne için değişken bir bandın kullanılmasını öneriyoruz. Bu yaklaşım, farklı algoritmalarla birleştirildiğinde, özellikle sahne nispeten daha az seyrek bölgeler içerdiğinde, bunların yeniden yapılandırma kalitesini artırabilir. Ayrıca, bu bantların sahnedeki her nesne için nasıl tahmin edileceği ve uygulamasının teorik gerekçeleri incelenmiştir. Ayrıca, çeşitli bilinen yöntemler için değişken bant yaklaşımının uygulamaları tartışılmıştır.