Spor tesisi üyelerinin spora katılım motivasyonları ile öz yeterlikleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırma, spor tesisi üyelerinin spora katılım motivasyonları ile öz yeterlikleri düzeylerini belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmada nicel modellerden ilişkisel tarama deseni kullanılmıştır. Katılımcıların değerlendirmesinde demografik bilgi formu, genel öz yeterlik ve spora katılım motivasyon ölçekleri kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi için öncelikle normallik testi uygulanmıştır. Verilerin normal dağılım göstermediği saptanmıştır. Bu nedenle ikili grup karşılaştırmalarında Mann Whitney U testi, ikiden fazla grup karşılaştırmalarında Kruskal Wallis testi uygulanmıştır. Kruskal Wallis testinde farklılık bulunduğunda, değişkenler arasındaki farkı belirlemek için Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki ilişkiyi belirlemek için Spearman Rho korelasyon testi kullanılmıştır. Yaş grupları, cinsiyet, anne eğitim, baba eğitim, spor yaşı, branşlarına göre öz yeterlik performansları arasında anlamlı farklılık bulunurken (p<0,05), eğitim durumu, gelir durumu ve haftalık aktivite düzeyleri arasında farlılık bulunamamıştır (p >0,05). Spora katılım motivasyonu ile birlikte değerlendirildiğinde yaş grupları, cinsiyet, anne eğitim, baba eğitim, spor yaşı, spor branşı, eğitim durumu, gelir durumu ve haftalık aktivite düzeylerinde anlamlı farklılık bulunmuştur (p<0,05). Ayrıca, motivasyon ve öz yeterlik toplam skorları arasında anlamlı düzeyde bir ilişki bulunmuştur (p<0,05). Öz yeterlik Başlama alt boyutunun Motivasyon Başarı, Arkadaş ve Yarışma alt boyutları ile anlamlı düzeyde bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<0,05). Yılmama alt boyutunun fiziksel uygunluk, arkadaş, beceri gelişimi ve aktif olma alt boyutları ile bir ilişki olduğu bulunmuştur (p<0,05). Elde edilen bulgulara göre, spora katılım motivasyonu arttıkça, bireylerin öz yeterlik düzeylerinin arttığı söylenebilir.