Spor yapan ve spor yapmayan gençlerin yalnızlık düzeylerinin araştırılması

IV ÖZET Bu çalışmada, gençlerin spor yapmalarının yada yapmamalarının yalnızlık düzeyleri üzerindeki etkileri incelenmiştir. Araştırmanın bu genel amacı çerçevesi içinde, yalnızlık düzeyine etkisi olabileceği düşünülen, gençlere ilişkin; spor yapmaya başlama yaşı, yapılan spor branşı, spor düzeyi ve yapılan antrenman/egzersiz sıklığı gibi spora katılımla ilgili değişkenler ile, cinsiyet, yaşamının çoğunu geçirdiği yerleşim merkezi, aylık gelirin sosyal aktiviteler için yeterlilik düzeyi gibi bireysel değişkenler ele alınmıştır. Araştırmanın öreklerini, 2003-2004 öğretim yılında Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu, Beden Eğitimi ve Spor Öğretmenliği, Spor Yöneticiliği, Antrenörlük Eğitimi, Uygulamalı Bilimler Yüksekokulu, Bankacılık ve Finans, Dış Ticaret ve Meslek Yüksekokulunda Bilgisayar Programcılığı bölümlerinde öğrenim görmekte olan yaşlan 17-25 arasında değişen 291 erkek, 202 bayan toplam 493, 1. ve 2. sınıf üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bu çalışmada veriler, deneklerin kendilerine ait bilgileri edinmek için, Kişisel Bilgi Formu ve yalnızlık düzeylerini ölçmek için UÇLA Yalnızlık Ölçeği (Universty of California Los Angeles Loneliness Scale) kullanılarak toplanmıştır. Araştırma elde edilen veriler SPSS 10.0 istatistik paket programında değerlendirilmiştir. Değerlendirme t testi, Tek Yönlü Varyans analizi (ANOVA), Çok Yönlü Varyans analizi (MANOVA) ve Tukey's Honestly Significant Difference-Post Hoc. (Tukey HSD-Post-Hoc) testi uygulanarak yapılmıştır. Konuya ilişkin analizlere bakıldığında, spor yapanlarla spor yapmayanlar arasında yalnızlık düzeyi açısından anlamlı bir fark bulunmuştur (p<0.01). Spora başlama yaşı ile yalnızlık düzeyi arasında; takım sporları yapan gençlerle, bireysel spor yapanlar ve yalnızlık düzeyleri arasında; yapılan spor düzeyi ve yalnızlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0.05). Yapılan antrenman/egzersiz sıklığı ve yalnızlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05).Gençlerin spor yapıp-yapmama değişkenine göre cinsiyetleri ve yalnızlık düzeyleri arasında, yaşamlarını geçirdikleri yerleşim merkezi ve yalnızlık düzeyleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0.05). Spor yapıp-yapmamaya göre aylık harcama miktarının yeterliliği ve yalnızlık düzeyi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır (p>0.05) Anahtar kelimeler: Yalnızlık Düzeyi, Spora Katılım, Genç, Üniversite Öğrencisi, Takım Sporları, Bireysel Sporlar