Sportif rekreasyonel etkinliklere katılan bireylerin sağlık inancı, rekreasyon fayda, etkinlik doyumu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada sportif rekreasyonel etkinliklere katılan bireylerin sağlık inancı, rekreasyon fayda, etkinlik doyumu ve mutluluk düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi ve söz konusu değişkenler arasındaki yapısal ilişkilerin ortaya konulması amaçlanmıştır. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kapsamında yürütülmüştür. Araştırmanın çalışma grubunu Gümüşhane ve Bayburt illerinde sportif rekreasyonel etkinliklere katılan toplam 473 birey oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Sportif Rekreasyonel Aktivitelere İlişkin Sağlık İnancı Ölçeği, Rekreasyon Fayda Ölçeği, Etkinlik Doyumu Ölçeği ve Oxford Mutluluk Ölçeği Kısa Formu kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS ve AMOS paket programlarından yararlanılmış; betimsel istatistikler, güvenirlik analizleri, doğrulayıcı faktör analizi ve yapısal eşitlik modeli analizleri uygulanmıştır. Araştırmanın bulgularında sportif rekreasyonel etkinliklere katılan bireylerin sağlık inancı, rekreasyon fayda, etkinlik doyumu ve mutluluk düzeyleri arasında pozitif yönlü ve anlamlı ilişkiler bulunduğu; cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, medeni durum, gelir düzeyi ve katılım sıklığı değişkenlerine göre bazı ölçek ve alt boyutlarda anlamlı farklılıklar olduğu belirlenmiştir. Yapısal model sonuçlarına göre sağlık inancının rekreasyon faydalarını anlamlı biçimde yordadığı, rekreasyon faydalarının etkinlik doyumu üzerinde anlamlı bir etkiye sahip olduğu, etkinlik doyumunun mutluluk düzeyini anlamlı biçimde yordadığı, rekreasyon faydasının sağlık inancı ile etkinlik doyumu arasındaki ilişkide aracı rol üstlendiği ve rekreasyon faydası ile etkinlik doyumunun birlikte sağlık inancı ile mutluluk arasındaki ilişkide zincirsel aracı etki oluşturduğu görülmüştür. Sonuç olarak sportif rekreasyonel etkinliklere katılan bireylerde sağlık inancının rekreasyonel etkinliklerden algılanan fayda düzeyini artırdığı, artan fayda algısının etkinlik doyumunu yükselttiği ve bu sürecin bireylerin mutluluk düzeylerine olumlu katkı sağladığı görülmektedir.