Sıradanlık kavramının sanattaki yansımaları

Geçmişten günümüze sıradan nesneler ve eylemler sanatın bir parçası olarak eserlerde kullanılmışlardır. Sanatı mağara duvarlarına yapılmış resimlerden başlattığımızda belki de o zamanların sıradan bir günü olarak av sahneleriyle başlayan sıradan konulu resimler günümüzde; oturmak, yatmak, yemek yemek ve içmek gibi gündelik hayatın sıradan rutinleri olarak devam etmiştir. Marcel Duchamp'ın "Çeşme" adlı pisuvarından sonra sanat eserinin tek ve biricikliği tartışma konusu olmuş ve sıradan nesneler sanatın bir parçası haline gelmişlerdir. Pop art ile tüketim nesneleri ve hazır nesneler çoğalmışlardır. Günümüzde sıradan olan her eylem, sıradan olan her nesne sanata dahil edilebilir hale gelmiştir. Mağara resminde sıradan eylem bir av sahnesi olurken, barok sanatta sıradan olan bir berber dükkânı ya da bir düğün yemeği olarak karşımıza çıkar. Empresyonist ressam Eduard Manet'in yaptığı "Kırda Öğle Yemeği" resminin konusu farklı olmasına rağmen sıradan bir yemek yeme eylemi üzerinden işlenmiştir. Sanat tarihinde birçok tabloda, enstalasyonda veya performansta anlatılmak istenen konular veya kavramlar çeşitlilik göstersede sıradan eylemlerin veya sıradan nesnelerin etrafında oluşmaktadır. Marcel Duchamp'ın "Çeşme" isimli eseri hazır nesne kullanımının başlamasına ve kavramsal sanatın temellerinin atılmasına neden olmuştur. Buradaki temel mesele sanat nesnesinin üretim biçimi ve varlığı sorgulanırken öte yandan düşüncenin sanat olma olasılığını ortaya çıkartmış ve sadece fikre dayalı eserlerin ve sıradan olanın sanat eseri sayılmasına yol açmıştır. Hazır nesne kullanımı Andy Warhol'un reklamcılık ve tüketim kültürü öğesi olan "Coca Cola" eseri ve "Brillo Kutuları" eserleriyle bir üst seviyeye çıkmıştır. En gündelik ve en sıradan olanın sanatın alanında yer almasıyla birlikte, "Sıradanlık" kavramının sanattaki serüveni v "nesne" ve "eylem" üzerinden sınırlandırılmış ve hangi akımlarda ne şekilde yer aldığı ve neden sanat eseri sayıldığı kronolojik olarak incelenmiştir.