Erken cumhuriyet döneminde doğu vilayetlerinde devlet oluşumu: Halkevleri örneği

Bu tez, erken cumhuriyet döneminde Kürt nüfusun yoğun olarak yaşadığı Doğu illerinde devlet oluşumunun karmaşık tarihsel boyutlarını, 1932-1951 yılları arasında Halkevleri'nin kurumsallaşmasına odaklanarak incelemektedir. Literatürde, devletin nüfuz etmeye çalıştığı Doğu yerellerinde ne kadar başarılı ya da başarısız olduğuna dair farklı yorumlar olsa da, Halkevleri bağımsız olarak var olan merkezi ve özerk bir devletin ampirik bir kanıtı olarak öne sürülmüştür. Bu çalışma, istisnai devlet rejimiyle yönetilen Doğu vilayetlerindeki Halkevlerinin, başarı/başarısızlık, devletin güçlü/zayıf olması ya da halkın salt itaati ve sessizliği veya direnişi gibi ikili karşıtlıkların ötesinde, karşılaşma alanlarında nasıl işlediğini ve var olduğunu incelemektedir. Bu tez, ilk olarak, Doğu'daki Halkevleri'nin söylemsel, siyasi ve idari örgütlenmesini devlet ve yerel halkın mücadele ve müzakere sınırları içinde analiz etmektedir. İkinci olarak, Halkevleri'nin fiziksel mekânındaki dinamik ve tartışmalı ilişki ve olguların analitik bir resmini çizmektedir. Üçüncü olarak, Halkevleri mekânını üreten çeşitli aktörlerin taktik ve stratejilerinin daha belirgin olduğu gündelik kamusallık ve toplumsallaşmayı analiz etmektedir. Son olarak, Halkevleri ve devletin şiddetli dilsel asimilasyon uygulamalarını, devletin "içerme ve dışlama" sınırları ve öznelerin çoklu başa çıkma yolları bağlamında incelemektdir. Bu tez, Halkevleri ve Doğu'nun karşılaşma alanlarındaki çoklu etkileşimler ve güç ilişkileri tarafından şekillendiğini ve üretildiğini göstermektedir.