Mimarlık pratiğinde kurgu ve fragman: Mimar Sinan büyük ödüllü mimarlar

Geçen yüzyılın son yıllarından bu yana, imge üretimi diğer çağlarda olduğundan daha hızlı arttı. Bunun sonucunda görsel kültür ortamı hiç olmadığı kadar baskın hale geldi ve mimari pratikleri de etkiledi. Bir fikirle başlayan ve bir ürünle biten doğrusal süreç ortadan kalktı. Bu tez, mimari pratiğin süreçlerini ve ürünlerini anlamak için yeni bir yol araştırır. "Fragman" ve "kurgu" olmak üzere iki kavram tanımlar ve bunların ilişkilerini araştırır. Her imge hem bir kurgu hem de bir fragmandır. Fragmanlar, diğer fragmanlar ile ilişkilenerek çeşitli kurgular oluştururken, bu kurgular sonsuz biçimde çeşitli fragmanlara bölünür. Fragman ve kurguların etkileşimi, çıktılarını daha zengin, daha işbirlikçi, daha diyalojik hale getirmektedir. Böylelikle günümüz mimarlık pratiğini nesne ve imgeleriyle anlamak ve yorumlamak için daha geniş bir bakış açısı sağlarlar. Bu tezin odaklandığı fragman ile kurgu arasındaki ilişki, tarafların iletişim kurarken kendilerini korudukları, fragman ve kurgunun kısmi-bütün ilişkisine sahip olduğu bir tür diyalog değildir. Bunun yerine, bu tez, sonsuz bir etkileşim içinde kendini her defasında yeniden kuran, fragman ve kurgunun entelektüel çıktılarına odaklanmaktadır. Bu çıktıların odağında bu tez kapsamında Mimar Sinan Büyük Ödülü yer almaktadır. Ödülü bir mimarın ve pratiğinin temsil eden bir kurgu olarak ele alan bu tez, bu temsiliyetin fragmanlarını araştırır. Tezin uygulamalar kısmındaki çalışmalar tezin kuramsal örgüsünü tamamlayacak şekilde gerçekleştirilmiş olup, bu çalışmalarda, fotoğraflar, röportaj ve söyleşi videoları ve bunlardan üretilen haritalama çalışmaları kullanılmıştır. Sonuç bölümünde ise teorik bölüm çerçevesinde Mimar Sinan Büyük Ödülü'nün imgesi ve kurduğu mimar imgelerine ve fragmanlarına yönelik bir tartışma hedeflenmiştir. Anahtar Kelimeler: Mimarlık Pratiği, Fragman, Kurgu, İmge, Mimar Sinan Büyük Ödülü