Karşılaştırmalı bir perspektiften Türkiye'de öğrenci aktivizmi:1970'lerden günümüze değişim ve süreklilik

Bu tez, Türkiye'deki devlet otoriteleri ile öğrenci hareketleri arasındaki karmaşık ilişkileri, devletin çok boyutlu baskı stratejilerini merkeze alarak ele almaktadır. Araştırma, Türkiye'de gerçekleşen üç önemli öğrenci aktivizm dönemine odaklanmaktadır: 1975 yılında Orta Doğu Teknik Üniversitesi'nde (ODTÜ) yaşanan hareketler, 1995-1996 yıllarındaki öğrenci protestoları ve 2021 yılında Boğaziçi Üniversitesi'nde gerçekleşen protestolar. Bu örnek olaylar, Türk devletinin öğrenci aktivizmine yönelik hem doğrudan hem de kültürel baskı yöntemlerini kullanımını sergilemekte, barışçıl ve demokratik öğrenci taleplerinin aşırılık ya da terörizm olarak damgalanma eğilimini belirginleştirmektedir. Çalışma, parlamento tutanakları, politikacıların konuşmaları, gazete makaleleri ve hareket katılımcılarıyla yapılan mülakatlar gibi çeşitli kaynaklardan yararlanarak bu etkileşimleri şekillendiren kültürel ve kurumsal bağlamı detaylı bir şekilde çözümlemektedir. Bu analiz, tarihsel ve kurumsal faktörlerin devletin demokratik üniversite hareketleri ile olan etkileşimlerini nasıl şekillendirdiğini ortaya koymakta, devlet baskısının yalnızca aktivizme bir tepki olmadığını savunmaktadır. Sonuç olarak, bu tez, Türkiye'deki öğrenci hareketlerine devletin müdahalesini anlamak için baskının tarihselliği ve kurumsallığı üzerine kapsamlı bir analiz yapılmasının zorunlu olduğunu ileri sürmektedir. Kültürel baskının yalnızca taktikler veya dil stratejileri olarak değerlendirilmemesi gerektiğini, bunun yerine devlet-öğrenci dinamiklerini şekillendiren daha derin tarihsel ve kurumsal bağlamların bir tezahürü olarak görülmesi gerektiğini vurgulamaktadır.