Beynin Ağ Mimarisi ve Dinamik Kritikliği Arasındaki Etkileşim Üzerine Çalışmalar

Kritik beyin hipotezi, nörobilimde bir teoridir ve beynin kararlılık ve kararsızlık arasındaki kritik noktada işlediğini öne sürer; burada bilgi akışı gibi miktarlar ayrışır. Bu tezde, beynin işlevsel dayanıklılığını ve kritik davranışının ağının yapısal bileşenlerine bağlı olduğunu araştırıyoruz. Beyin ağının kritik davranışının, Laplacian spektrumuyla ilişkilendirildiğini gösteriyoruz. Dahası, beyin mimarisinin, Laplacian temelli bilgiyi en fazla artıran yeniden bağlama adı verilen adaptif yeniden bağlama adımları kullanılarak yeniden oluşturulabileceğini gösteriyoruz. Adaptif yeniden bağlamalar aracılığıyla, beyin ağı entropik bir faz geçişine girer ve işlevsel yeteneklerini maksimize etmesine izin verir. Bu bulgular, beynin yapısal belirleyicileri ile kritiklik kenarındaki işlevsel etkinliği arasında derin bir bağlantı önermektedir.