Subklinik hipotiroidili hastalarda ve sağlıklı kişilerde periferik ve solunum kas kuvveti, yorgunluk, ağrı, arteriyel sertlik, denge, egzersiz kapasitesi, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesinin karşılaştırılması

Amaç: Subklinik hipotiroidili (SKH) hastalarda ve sağlıklı kişilerde periferik ve solunum kas kuvveti, yorgunluk, ağrı, arteriyel sertlik, denge, egzersiz kapasitesi, fiziksel aktivite ve yaşam kalitesini karşılaştırmaktı. Yöntem: Çalışmaya 28 SKH ve 28 sağlıklı birey katıldı. Demografik bilgiler ve laboratuar sonuçları kaydedildi. Periferik kas kuvveti dinamometre ile ölçüldü. Solunum kas kuvveti için maksimal inspiratuar ve ekspiratuar basınçlar ölçüldü. Ağrı vizüel analog skalası ve algometre ile ölçüldü. Arteriyel sertlik, SphygmoCor XCEL cihazı ile denge, Berg Denge Ölçeği (BDÖ) ve Biodex Denge Sistemi ile değerlendirildi. Egzersiz kapasitesi 6 Dakika Yürüme Testi (6DYT) ile değerlendirildi. Fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ) ve aktivite monitörü (SWA) ile değerlendirildi. Yorgunluk, Yorgunluk Etki Ölçeği (YEÖ) ile, yaşam kalitesi, Nottingham Sağlık Profili (NSP) ile sorgulandı. Bulgular: SKH'li ve sağlıklı gruplar arasında periferik ve solunum kas kuvveti, basınç-ağrı eşiği (p<0,05), istirahat ağrı şiddeti (p<0,001), arteriyel sertlik (p=0,09), BDÖ (p<0,001), postüral stabilite indeksi ve düşme riski indeksinde (p<0,05) istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. SKH'li grubun sağlıklı gruba kıyasla 6DYT mesafesi, toplam IPAQ puanı ve adım sayısı anlamlı olarak daha düşüktü (p<0,001). SKH'li grubun YEÖ ve NSP puanı anlamlı olarak daha yüksekti (p<0,001). Sonuç: SKH, tiroid işlev bozukluğunun erken evresi olmasına rağmen birçok fiziksel etkilenim söz konusudur. SKH'li hastalarda optimal ilaç tedavisi ile birlikte fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarının planlanması önem taşımaktadır. Anahtar Sözcükler: Subklinik Hipotiroidi, Egzersiz Kapasitesi, Fiziksel Aktivite