Sünen-i Nesâî'de geçen yetimlerle ilgili hadislerin değerlendirilmesi

Çalışmamız üç bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, yetimin sözlük, terim ve kültürel manası üzerinde durularak, İslam dışı toplumların, yetimler hakkındaki uygulamalarına değinilmiştir. İkinci bölümde, Hz. Peygamber'in (s.a.v.), yetimlere verdiği değer açıklanmış, üçüncü bölümde ise Sünen-i Nesâî'de geçen yetimlerle ilgili hadisler, sened ve metin yönünden analiz edilmiştir. Câhiliye döneminde yetimlere baskı ve zorbalık yapılır, onların malları gasp edilirdi. İslâmiyetle birlikte, bu haksızlıklara ve yetimlere uygulanan pek çok kötü muameleye son verilmiştir. Kur'ân-ı Kerim'de yetimler, yirmi iki âyette yirmi üç kez zikredilmiştir. Bu durum bizlere İslam'ın yetimlere verdiği önemi göstermektedir. Kur'ân-ı Kerim'de üzerinde en fazla durulan konulardan biri ihtiyaç sahiplerinin ve yetimlerin gözetilmesidir. Dinimiz yetimlere ve yetim malına çok önem verdiği için Kur'ân-ı Kerim'de yetim hakkına riayet edilmesi ve onlara adil davranılması defaatle vurgulanmıştır. Hz. Peygamber (s.a.v.), Allah'ın (c.c.) emaneti olan yetimlere karşı gerekli vazîfenin yapılmasını ısrarla tavsiye etmiştir. O, yetimleri himaye etmenin yanında, onların başını okşamanın kalbi yumuşattığını ifade ederek bunu teşvik etmiştir. Resûlullah, evinde birçok yetim çocuk ağırlamış, her hususta olduğu gibi yetimlere verdiği değerle ümmetine en güzel örnek olmuştur.