Sürekli ayaktan periton diyalizi uygulanan hastalarda gelişen peritonit ataklarının değerlendirilmesi ve gram negatif bakteri peritoniti için risk faktörlerinin araştırılması

ÖZETSAPD uygulamakta olan 35 hastada 46 peritonit atağı izlenmiş olup, atakların klinik velaboratuvar değerlendirmeleri yapılmıştır. Gram boyama ile yapılan incelemelerde 9 olguda(% 19.6) kültürde üretilen etken ile uyumlu mikroorganizma saptanmıştır. Periton sıvısısantrifüj edildikten sonra kanlı agar, Eosin- metilen blue (EMB) agar ve Sabouraud dekstrozagara ekimler yapılmıştır. Aynı zamanda kan kültür şişelerine santrifüj uygulanmadan direktekim yapılmış ve iki yöntem karşılaştırılmıştır. Kültür izolasyon oranları sırasıyla %63 ve%78.3 olarak saptanmış olup, kan kültür sistemi periton sıvısından etken mikroorganizmanınizolasyonu açısından daha başarılı bulunmuştur.Atakların %69.6'sında gram pozitif, %27.7'sinde ise gram negatif etkenler saptanmışolup, en sık koagülaz negatif stafilokoklar izole edilmiştir. Gram negatif etkenler içerisindeise en sık E. coli izole edilmiştir.Gram pozitif ve negatif peritonit atakları karşılaştırılarak, özellikle gram negatifperitonit oluşumu açısından risk oluşturabilecek faktörler belirlenmeye çalışılmıştır. 60 yaşüzerindeki hastalarda gram negatif peritonit oranının arttığı dikkat çekmiş ancak gram negatifmikroorganizmalar açısından risk faktörü olarak bilinen gastrik asit inhibitörü kullanımı vegastrointestinal patolojilerin gram pozitif ve negatif peritonit ataklarında farklı olmadığıgörülmüştür. CRP düzeyi gram negatif peritonit ataklarında anlamlı olarak daha yüksekoranda 100 mg/L üzerinde tespit edilmiştir. Gram negatif peritonitlerde tedavi yanıtı daha geçsağlanmış olup, tedaviye yanıtsızlık, tedavi değişikliği gerekliliği, ve mortalite daha fazlaoranda saptanmıştır.Klasik hücre sayım yöntemleri ile karşılaştırıldığında idrar stripleri ile hücre sayısıdeğerlendirmesi de pratik ve uygulanabilir bir yöntem olarak değerlendirilmiştir.