On the margins of nationality: Passports in late occupied İstanbul

Bu çalışma İstanbul'un müttefikler tarafından işgalinin son yılı olan Eylül 1922 ile Ekim 1923 arasındaki pasaport politikaları ve bu politikaların yasal tabiiyet ile olan ilişkisini incelemektedir. Özellikle, Britanya işgal otoriteleri ile Britanya Dış işleri yöneticilerinin tutumlarına baktığımızda pasaportların Ankara Hükümeti ile Müttefikler arasında önemli bir çatışma kaynağı olduğunu anlarız. Bu çalışma Aralık 1922'de Britanyalı ve Türk otoriteler arasında yaşanan neredeyse şiddete evrilecek olan bir olayın Müttefiklerin İstanbul şehri üzerinde kendi isteklerini dikte etmesinden, özellikle de Osmanlı Hristiyanlarını koruma misyonundan vazgeçmelerinde bir dönüm noktası olduğunu savunmaktadır. Meşru hareketler üzerindeki hakimiyetini Ankara'ya bıraktıktan sonra Britanya otoriteleri ayrıca seyahat dokümanlarına karşı olan tavırlarını da değiştireceklerdi. Britanya otoriteleri şimdi sadece Britanya tebaasından olanlara tam pasaport vermeye çalışacaklar, başkalarına verdikleri seyahat dokümanlarını minimize etmeye çalışacaklar ve mültecileri tahliye etmeden önce onları alacak bir devlet bulacaklarından emin olmak isteyeceklerdi. Bu çalışma yeni kurulan pasaport rejimi ile sorun yaşayan Britanya korumasındaki birkaç insan grubunu izleyecek ve yeni kurulan pasaport rejiminin nasıl bu insanların tabiiyetlerini etkilediğini açıklayacak. Bu çalışma uluslararası pasaport rejiminin uygulanmasına ilk yıllarındaki kullanımına bakarak – sınırlar müzakere edilirken ve hakimiyet tartışılırken- pasaportlar ile tabiiyet arasındaki felsefi ve yasal bağlantıların temellerini aydınlatmaya çalışmaktadır.