Tanzimat dönemi Osmanlı iktisadi yapısının İslam hukuku iktisadi ilkeleri açısından değerlendirilmesi

Bu çalışma, Osmanlı İmparatorluğu'nun modernleşme çabalarının yoğunlaştığı Tanzimat Dönemi'ni, yani 1839 ile 1876 yılları arasındaki devletin mali yapısını, İslam hukukunun temel iktisadi prensipleri açısından ele almaktadır. Tezin ilk aşamalarında, Tanzimat Devri'nin siyasi ve toplumsal zeminini aydınlatılarak, bu döneme zemin hazırlayan tarihi süreçler ve hayata geçirilen hukuki düzenlemeler detaylı bir şekilde incelenmektedir. Araştırmanın asıl odak noktası ise, İslam hukukunun temelini oluşturan adalet, mülkiyetin korunması, kamu menfaatinin gözetilmesi ve faizin kesin bir şekilde yasaklanması gibi ekonomik ilkelerin, Tanzimat Dönemi Osmanlı İmparatorluğu'nun mali sisteminin ana unsurları üzerindeki etkilerini analiz etmektir. Bu ana unsurlar arasında tarım sektörü, uygulanan vergi politikaları, ticari faaliyetler, sanayi gelişmeleri, para ve finans yönetimi, kurulan bankacılık teşebbüsleri, alınan dış borçlar, kurulan şirketler ve vakıf sistemi bulunmaktadır. Bu çalışma, Tanzimat Dönemi Osmanlı ekonomisinin kendine has özelliklerini ve karşılaştığı zorlukları İslam hukuku perspektifinden anlamayı hedeflemektedir. Aynı zamanda, bu alandaki mevcut akademik çalışmalara yeni bir yorum ve bakış açısı kazandırmayı amaçlamaktadır.