Tasarımların sınai mülkiyet ve haksız rekabet hukuku kapsamında kümülatif korunması

Tasarım hukuku ile haksız rekabet hukuku farklı uygulama alanları, amaçları ve konuları ile birbirinden farklı işleve sahip ve farklı ilkelere dayanan hukuk dallarıdır. Tasarım hukuku, yeni ve ayırt edici ürün görünümünü tasarım sahibine tanıdığı haklar vasıtasıyla korur. Haksız rekabet hukuku ise emek ilkesine dayanır ve bir takım davranış kurallarını belirlemek suretiyle dürüst ve bozulmamış rekabet ortamının sağlanmasını ve korunmasını konu alır. Tasarım hukuku ve haksız rekabet hukukunun kesiştiği noktalardan birinin bir başkası tarafından meydana getirilen ürünlerden haksız bir şekilde yararlanılmasını önleme düşüncesi olması sebebi ile bir fiille iki hukuk dalını da ilgilendiren menfaatlerin etkilenmesi söz konusu olabilmektedir. Bu nedenle bu iki hukuk dalının kümülatif uygulanıp uygulanamayacağına dair tartışma güncelliğini hiç kaybetmemekte ve gelişen teknoloji ve ticaret ağları nedeniyle daha da önem kazanmaktadır. Ayrıca özellikle tasarım hukukuna göre tescil korumasından yararlanamayan yahut yararlanmış olmakla birlikte koruma süresi dolmuş tasarımların haksız rekabet hükümleri ile korunmalarının mümkün olup olmadığı sorusu yaratıcı insan faaliyeti ile yeniliklerin teşvik edilmesi ve bunların yanı sıra kamu menfaatinin sağlanması açısından önem arz etmektedir. Anılan nedenlerle iki hukuk dalının uygulama amaç ve ilkelerinin doğru bir şekilde analiz edilmesi, kümülatif uygulamanın doğurabileceği sonuçların ayrıntılı bir şekilde ortaya konulması hukuk düzeninin birliği ve hukuki öngörülebilirlik açısından önem arz etmektedir.