Tavşanlarda yüksek doz metil prednizolon ve granülosit koloni stimüle edici faktörün periferik kan cd34+ projenitör hücre mobilizasyonu üzerine etkileri

Periferik kan CD34+ hücre transplantasyonu son yıllarda artan bir hızla hematolojik ve nonhematolojik malign hastalıkların tedavisinde kemik iliği transplantasyonuna bir alternatif olarak kullanılmaktadır. CD34+ hücre mobilizasyonunda hematopoetik büyüme faktörleri, kematerapötik ajanlar veya her ikisi kombine olarak uygulanmaktadır. Hematopoetik büyüme faktörlerinin yüksek maliyeti ve kemoterapötik ajanların myelotoksik etkileri nedeniyle yeni mobilize edici ajanlar araştırılmış ve yakın zamanlarda yüksek doz metil prednizolon tedavisinin (YDMP) CD34+ hücre mobilizasyonunu arttırdığı tespit edilmiştir. Çalışma 37 tavşanda yapıldı. Başlangıç değerlerini elde etmek üzere siklofosfamid (CYC) 1 gr/m2 tek doz olarak verildi ve beş gün sonra CD34+ hücre yüzdeleri ölçüldü. Daha sonra denekler dört gruba ayrıldı. Birinci gruba (kontrol grup, n=7) 1 cc/kg/gün dozda serum fizyolojik, ikinci gruba (n=10) 30 mg/kg/gün dozda YDMP, üçüncü gruba (n=10) 5 µg /kg/gün dozda granülosit koloni sitümüle edici faktör (G-CSF), dördüncü gruba ise (n=10) 30 mg/kg/gün dozda YDMP ve 5 µg /kg/gün dozda G-CSF ardışık olarak 7 gün süre ile verilerek CD34+ hücre mobilizasyonu üzerindeki etkileri araştırıldı. Uygulama sonunda CYC ile efektif bir mobilizasyon sağlanamazken YDMP ve G-CSF ile periferik kana yeterli düzeyde hücrenin mobilize olduğu görüldü. G-CSF ile YDMP'na oranla daha fazla hücre mobilize edilse de bu istatiksel olarak anlamlı bulunmadı (p>0.05). YDMP ile G-CSF'un ardışık kullanıldığı gruptaki CD34+ hücre artışının G-CSF'e oranla anlamlı bir şekilde düşük olduğu gözlendi (p>0.05). Sonuç olarak 7 gün uygulanan YDMP tedavisinin CD34+ hücre mobilizasyonunda etkili bir yöntem olduğu düşünüldü.