Tek borulu kuyudan kaynaklanan tuzluluk girişinin deneysel olarak incelenmesi

Kıyı alanı ile birlikte antropojenik faaliyetlerin oranı tarih boyunca sürekli artmıştır. Bir dezavantaj olarak, bu değişim biyota ve çevresindeki sulak alanlardaki doğal dengenin sınırlarını zorlamaktadır. Aynı şekilde kıyı akiferleri de yerel ihtiyaçları karşılamak için kullanılan birincil su kaynakları arasındadır. Bu çalışma, kıyı bölgesindeki tuzlu ve tatlı su arasındaki arayüzün değişikliklerini laboratuvar ölçekli birçok deney yardımıyla araştırmaktadır. Pleksiglastan üretilmiş 1400 (uzunluk) × 400 (yükseklik) × 200 (genişlik) × 10 (kalınlık) mm boyutlarında bir kum kutusu ekipmanı, kıyı şeridi yakınında serbest bir akiferi simüle etmek için kullanılmıştır. Deneylerde 1~2 mm çapında yarı üniform bir kum numunesi kullanılırken, tuzlu suyun gözenekli ortamda hareketini izlemek için tuzlu su içeriği (25 gr/lt), 2 gr/lt gıda boyası ile boyanmıştır. Kıyı şeridinden 250, 500 veya 750 mm uzaklıkta ve 150 veya 250 mm derinlikte bulunan borulu kuyu da suyu boşaltmak için kullanılmıştır. Ardından, toprak numunesi boyunca dikey ve yatay hız, ivme ve geçirgenliği belirlemek için gözenekli ortamda tuzlu su hareketi izlenmiştir. Daha sonra elde edilen veriler, borulu kuyunun derinliği ve konumu ile tuzlu suyun hız, ivme ve geçirgenlik değişimleri arasındaki ilişkiyi araştırmak için kullanılmıştır. Borulu kuyunun yatay yönde tuzlu su hareket hızını azalttığı; x ve y eksenindeki hız veya ivme doğrusal olmayan bir şekilde değişmiştir. Elde edilen sonuçlar, değişkenler arasındaki ilişki, seçilen doğrusal olmayan modelleri ve senaryolarda gözlenen değişimlerin yaklaşık %70'ini yorumlayanabilmektedir.