Temporomandibular eklem düzensizliklerin tedavisinde farklı enerji yoğunluklarında düşük enerji seviyeli lazer biyostimülasyonunun değerlendirilmesi: bir retrospektif çalışma

Giriş ve Amaç: Temporomandibular eklem (TME), dış kulak yolunun hemen önünde, temporal kemiğin glenoid fossası ile mandibula kondilinin birleşmesiyle oluşan bir diartrodial eklemdir. Histolojik olarak, vücudun diğer eklem yüzeylerinden farklı olarak hyalin kıkırdak yerine fibrokartilaj ile kaplıdır. TME'ye gelen kuvvetlerin dengesiz dağılması, hastaların parafonksiyonel alışkanlıkları olması gibi durumlarda eklem rahatsızlıkları ortaya çıkmaktadır. Hastalarda TME bölgesinde gelişen şikayetlere çoğu zaman masseter ve temporal kaslarda gelişen ağrı, hassasiyet, hipertrofi gibi durumlar eşlik etmektedir. Kaslarda gelişen belirtiler hafif seyredebilmekle beraber hastaların günlük yaşamlarını kısıtlamaya kadar ulaşabilmektedir. Semptomları hafifletmek için ilaç tedavisi, parafonksiyonel alışkanlıkların bırakılması, ağız içi apareylerin kullanılması gibi tedaviler uygulanmaktadır. Ancak şikayetlerin ileri seviyede olduğu durumlarda eklem ve kas bölgesine düşük enerji seviyeli lazer (DESL) biyostimülasyonu uygulaması yapılabilmektedir. DESL biyostimülasyonu kaslarda kasılma gücünü düşürerek belirtileri azaltmakta ve etkili bir tedavi yöntemi olduğu literatürde belirtilmektedir. DESL'in, ağrının hafifletilmesi, yara iyileşmesinin teşvik edilmesi, kollajen oluşumunun hızlandırılması, antienflamatuar etkilerin sağlanması veya diğer biyolojik süreçlerin modifiye edilmesinde biyostimülasyon etkisinden faydalanmaktadır. Bu çalışmanın amacı temporomandibular düzensizliğin tedavisinde düşük enerjili lazerlerin uygulamasında en yüksek başarı sağlayan enerji yoğunluğunu değerlendirmek ve standart bir protokol oluşturulmasına katkı sağlamaktır. Materyal ve Metot: Bu çalışma Karadeniz Teknik Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Ağız, Diş ve Çene Cerrahisi Anabilim Dalı'nda yürütülmüştür. Çalışmaya, temporomandibular eklem düzensizlik (TMD) şikayetiyle başvuran ve sonrasında DESL tedavisi uygulanmış hastaların kayıtlı dosyaları geriye dönük olarak incelenerek yapılmıştır. Hastalar miyalji, redüksiyonlu disk deplasmanı ve takip grubu olarak ayrılmıştır. Çalışmamızda düşük seviyeli lazer tedavisi için Ga-Al-As diyot laser (EzLase 940, Biolase Technology, Inc. 4 Cromwell Irvine, USA) miyalji grubunda Grup IIa'ya (940 nm, 1.5 W, 90 J, pulsatif), Grup IIb'ya (940 nm, 3 W, 180J, pulsatif) ve reduksiyonlu disk deplasmanı grubunda Grup Ia'ya (940 nm, 1.5 W, 90J pulsatif), Grup Ib'ya (940 nm, 3 W, 180J, pulsatif) uygulanmıştır. Tedavisi tamamlanıncaya kadar haftada 3 kez olmak üzere 9 seans yapılmıştır. Hastaların yaş, cinsiyet, boy, kilo, tedavi öncesi ve sonrası 1. ve 6. ay klinik verileri kaydedilmiştir. Değerlendirilen klinik parametreler; hastaların hastaların çene fonksiyonları sırasında duydukları ağrı şiddeti, ağrısız maksimum ağız açıklığı, hekim yardımıyla ve yardım olmadan meydana gelen maksimum ağız açıklığı, çenenin sağ ve sol lateral hareketleri, çenenin protrüzyon hareketi, klik sesi ve tinnitusdur. Tüm hastalar uygulanan tedavilerin ardından altı ay takip edilmiştir. Tedavi sonuçları açısından çalışmamızda her bir gruptaki hastalar tedavi sonuçları yönünden karşılaştırılarak değerlendirilmiştir. Sonuç: Çalışma sonuçlarına göre DESL'in hem redüksiyonlu disk deplasmanı hem de miyalji grubunun tüm alt gruplarında ağrıyı azaltmada, çene hareketlerinin iyileştirilmesinde, eklem seslerinin tedavisinde etkili yöntem olduğu belirlenmiştir. Miyalji Grup IIb'de, hekim yardımıyla ve yardım olmadan meydana gelen maksimum ağız açıklığında tüm takip zamanlarında anlamlı fark görülmemiştir. Miyalji Grup IIb ve kontrol grubu karşılaştırıldığında hekim yardımıyla gerçekleşen maksimum ağız açıklığında, Miyalji Grup IIa ve kontrol grubu karşılaştırıldığında çenenin sağ lateral hareketinde anlamlı fark görülmüştür. Redüksiyonlu disk deplasmanı ve Miyalji alt gruplarının kendi aralarında ve kontrol grupları ile karşılaştırma yapıldığında ağrının azalmasında ve diğer klinik parametrelerde anlamlı fark görülmemiştir.