Temporomandibular rahatsızlıklarda eklem aralığının incelenmesi ve kondil başının distraksiyonunun değerlendirilmesi

Amaç: Tek taraflı redüksiyonsuz disk deplasmanı olan bireylerin ve asemptomatik bireylerin eklemlerinde kondilin distraksiyon kapasitesinin ölçülmesi. Gereç ve Yöntem: Tek taraflı redüksiyonsuz disk deplasmanı olan 34 hastanın hem disk daplasmanına sahip, hem de sağlıklı kabul edilen çene eklemleri ve her iki çene eklemi de sağlıklı olan 11 gönüllünün çene eklemleri distraksiyon kapasitesi açısından değerlendirilmiştir. Ayrıca distraksiyon kapasitesini etkilediği düşünülen; eklem aralığının miktarı, disk pozisyonu, kondil pozisyonu, yaş, cinsiyet gibi faktörler de değerlendirilmiştir. Eklem aralığı, disk ve kondil pozisyonu MR üzerinde ölçülmüştür. Distraksiyon miktarı, dişlerin oklüzal morfolojileriyle uyumlu sert akriliğin, tek taraflı maksimum kuvvetle ısırtılmasıyla hesaplanmıştır. Distraksiyon kapasitesi ölçülürken ultrasonik yöntemle elektronik kondil pozisyonu belirlenmiştir (Jaw Motion Analyser, Zebris, Germany). Bulgular: Disk deplasmanı olan eklemlerde ipsilateralde distraksiyon gerçekleşirken, diğer tüm eklemlerde kompresyon gerçekleşmiştir. Kompresyon miktarı, redüksiyonsuz disk deplasmanı olan eklemlerde belirgin olarak daha az bulunmuştur. Kontralateralde ise tüm gruplarda kompresyon gerçekleşmiştir. Distraksiyon miktarı yaş, cinsiyet eklem aralığının alanı, kondil pozsiyonu gibi faktörlerden etkilenmemektedir. Sonuç: Bu araştırmanın bulgularına göre; bir kondilin tedavi amaçlı distrakte edilebilmesi için, mutlaka temporomandibular eklem diskinin redükte olmayacak şekilde deplase olmuş olması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler : Redüksiyonsuz disk deplasmanı, TME aralığı, Distraksiyon , Kondil pozisyonu, Alt çene hareketleri