Teoride ve Türkiye'de kamu iç borç yönetimi

İç borçlanma, hükümetin piyasaya iç borçlanma senedi ihraç ederek bütçe açığı ve mevsimsel nakit ihtiyaçları için finansman sağlama yöntemidir. Fakat Türkiye'nin iç borçlanma sisteminden bahsedilirken bu tanımın içine finansman sağlamanın dışında Hazine Müsteşarlığı'nın, bütçe kanunu ve çeşitli kanunlar çerçevesinde üstlendiği yü-kümlülükler de dâhil olmaktadır.Türkiye'de Hükümet, 1985 yılına kadar nadiren iç borçlanma yapmakta ve devlet iç borçlanma senetleri sadece özel borçlanma kanunları ile ihraç edilmekteydi. Bütçe açığı ve nakit açığının finansmanı senet ihracından çok Merkez Bankası'ndan kısa vadeli avans kullanımı ile karşılanmaktaydı. Bu tarihten itibaren ihale yöntemine geçilmesiyle birlikte iç borçlanma hem nicelik hem de nitelik olarak önemli ölçüde değişmiştir.1985 yılı sonrası iç borç stokunun aşırı derecede artması iç borç yönetimi kavramını gündeme getirmiştir. Türkiye'de iç borç yönetiminden Hazine Müsteşarlığı sorumludur. Bu kurum, bir taraftan yeterli düzeyde finansman sağlamaya çalışırken, diğer taraftan ihraç edilen iç borçlanma senetlerinin çeşitleri, satış teknikleri, miktarları ve borçlanma maliyetlerini göz önünde bulundurmaktadır. İç borç yönetiminin amaçların-dan bazıları şunlardır; devletin finansman ihtiyacını karşılamak, iç borçlanma senetlerini piyasaya en etkin satış teknikleriyle ve optimum borçlanma maliyetleriyle satabilmek, finans sektörünün gelişimine katkıda bulunmaktır. Buna ek olarak iyi bir borç yönetimi, bir ülkenin yüksek reel faiz ve kısa vade sarmalından kurtulmasını sağlayabilecek önemli bir araçtır.