Terapötik felsefe: Avantajları ve kısıtlamaları

Wittgenstein, felsefeyi çeşitli dil oyunlarının netleştirilmesi ve betimlenmesine yönelik bir etkinlik olarak görmüştü. Bu metodolojiyi izleyerek bu tezde, politika ve politik hayatın gramerini belirleyen kuralları analiz etmek için gerekli kavramsal araçlara sahip Wittgensteincı bir politik felsefenin temel hatları belirleniyor. Felsefe, filozof ve topluluk arasındaki ilişkiye dair tartışmayı yakından inceleyerek felsefenin mutlaka normatif olduğu, filozofun da analiz ettiği fikir topluluğunun bir parçası olduğu fikrini savunuyorum. İkinci olarak felsefenin, diğer politik etkinliklerin meydana geldiği genel çerçeveyi netleştirmekle görevli olduğuna yönelik politik felsefe ile diğer politik etkinlik türleri arasında bir ayrım yapıyorum. Ardından filozofun betimlemeyi hedeflediği, politik kavramların ve kesinliklerin oluşumu ve kabul edilmeleri de dahil olmak üzere diğer politik etkinlik türlerini inceliyorum. Son bölüm ise Wittgensteincı politik felsefenin bir uygulaması olarak yer alıyor. Burada feminist kuram dahilindeki çağdaş cinsiyet tartışmalarını inceleyerek Wittgensteincı bir bakış açısının politik felsefeye ve ayrıca cinsiyet felsefesi ile cinsiyet politikasına yapabileceği katkıları gösteriyorum.