İşsizlik, istihdam ve çevre kirliliği arasındaki ilişkiyle ilgili üç makale: Çevresel Phıllıps Eğrisi ve Çevresel İstihdam Eğrisi yaklaşımları

Küresel ısınma ve iklim değişikliği son yıllarda dikkat çeken önemli bir konudur. Bu tez ekonomik büyüme, enerji tüketimi (yenilenebilir-yenilenemeyen), işsizlik ve istihdamın çevresel kirlilik ile ilişkisi üzerine üç makaleden oluşmaktadır. İlk makalede 1990- 2020 dönemi için yüksek gelirli, üst ve alt orta gelirli (HUmLmI) ekonomilerde (gelişmiş ve gelişmekte olan ekonomiler) Çevresel Phillips Eğrisi (EPC) hipotezine göre işsizlik ile çevresel kalite arasında bir takas ilişkisinin var olup olmadığı incelenmiştir. Bu makalede yeni dinamik otoregresif dağıtılmış gecikme simülasyon yaklaşımı kullanılmıştır. Ampirik bulgulara göre EPC hipotezi yüksek gelirli (gelişmiş) ekonomilerde kısa ve uzun vadede geçerli değildir. Ancak sonuçlar EPC hipotezinin üst ve alt orta gelirli (gelişmekte olan) ekonomilerde geçerli olduğunu desteklemektedir. Bu, insana yakışır iş fırsatlarının eksikliğinin/yüksek işsizlik oranlarının, yüksek gelirli ülkelerde çevre kalitesini engellediği, üst orta gelirli ülkelerde çevresel kaliteyi desteklediği ve alt orta gelirli ülkelerde çevre kalitesini artırmadığı anlamına gelmektedir. Ayrıca bu sonuçlara göre ekonomik büyüme ve fosil enerji kullanımı çevresel bozulmayı daha da artırmaktadır. Öte yandan, yenilenebilir enerji kaynaklarının tüketimi çevresel kirliliği HUmLmI ülkelerinde sırasıyla -0,22, -0,54 ve -1,15 oranında azaltmaktadır. Bu durum yenilenebilir enerji kaynaklarının çevresel sürdürülebilirlik güdüsüne uyum sağladığını göstermektedir. İkinci makalede istihdam ile çevresel kirlilik arasındaki ilişki araştırılmış ve "Çevresel İstihdam Eğrisi" (EEC) hipotezi kavramı G-7 ve E-7 ülkelerinde panel eşik tahmin yöntemi ile araştırılmıştır. İcat edilen fonksiyon, çevre kirliliği ile istihdam arasında ters U şeklinde bir ilişki olduğunu göstermektedir. Ampirik bulgular EEC hipotezinin G-7 ve E-7 ülkelerinde geçerli olduğunu göstermektedir. Katsayı tahminine göre istihdamın çevresel bozulmanın azalmaya başlayacağı dönüm noktası 66,59'dur. Bu durum istihdam oranının %66,59'a ulaşmasından sonra bozulmanın azalacağına işaret etmektedir. Sonuçlar, yeşil enerji dönüşümüne yapılan yatırımların mutlaka istihdam kaybına yol açmaması gerektiğini göstermektedir. Bu arada, yerli malzeme ve yenilenebilir enerji tüketimleri G-7 ve E-7 ekonomilerinde karbon emisyonlarındaki artışı değiştirirken, fosil yakıt enerjileri ülke gruplarında çevreyi daha da bozmaktadır. Bu nedenle, kamu-özel ortaklıkları yoluyla yenilenebilir ve temiz teknolojilerin geliştirilmesine yönelik araştırma ve yatırımı teşvik eden maliye politikası hayati önem taşımaktadır. Son olarak üçüncü makalede Çin'in ana ekonomik sektörlerinde çevresel istihdam eğrisinin (EEC) varlığı araştırılmıştır. Bu çalışmada, eşik otoregresif regresyon tahminini kullanarak 1990-2020 döneminde Çin'de karbon emisyonları, ekonomik büyüme, enerji tüketimi, yenilenebilir enerji tüketimi ve istihdam (sanayi, hizmetler, tarım) arasındaki ilişki incelenmektedir. EEC hipotezine göre çevre kirliliği ile istihdam oranı arasında ters U şeklinde bir ilişki bulunmaktadır. Ampirik sonuçlar, EEC hipotezinin Çin'de geçerli göründüğünü göstermektedir. Ayrıca, Çin'in üç ana sektöründe (sanayi, hizmet ve tarım) istihdamın çevre kirliliği üzerindeki etkisinin analizi, EEC hipotezinin sanayi ve tarım sektörlerinde reddedilemeyeceğini göstermektedir. Ampirik sonuçlar, enerji tüketimindeki %1'lik bir artışın karbon emisyonunda %0,92'lik bir artışa yol açtığını, yenilenebilir enerji kullanımının ise %0,18'lik bir azalmaya yol açtığını göstermektedir. Bu sonuçlar yeşil enerji dönüşümüne yapılan yatırımların istihdam kaybına neden olmadığını göstermektedir. Bu nedenle, yenilenebilir ve temiz teknolojilere yatırımları teşvik eden, yenilenebilir enerjiyle ilgili kurumlardaki araştırmaları teşvik eden ve kamu-özel ortaklıklarını destekleyen politikaların desteklenmesi önemlidir. Ayrıca, çevreden veya refahtan ödün vermeden istihdam yaratmak için politika yapıcıların daha az kirletici olan veya karbon emisyonu üretmeyen alternatif teknolojileri uygulamayı tercih etmesi germektedir.