İşte kendini yetiştirme: İş yaşam dengesi ve psikolojik sermayenin rolü

Sosyal, ekonomik ve politik koşullardaki değişimin artan dinamizmi, çalışma ortamlarını ve dolayısıyla çalışanların iş yaşam dengesini etkilemektedir. Sürdürülebilir bir örgütsel performansa sahip olmak için sürekli gelişen ve canlı hisseden, yani işte kendini yetiştiren iş gücüne duyulan ihtiyaç önem kazanmaktadır. Örgütsel bilimin amaçlarından biri, bireysel ve kolektif sonuçların örgütsel performans üzerindeki etkisini incelemektir ve bu amaçla, işte kendini yetiştirmenin çalışanların refahını artırmak için kritik bir destekleyici olduğu ve uzun vadeli uyum sağlamak için örgütsel yeteneklerin anlaşılmasını sağladığı vurgulanmaktadır. Bu sebeple, olağan ve olumsuz koşullarda pozitif işleyiş bileşenlerinin anlaşılmasına odaklanan örgütsel bilim, işte kendini yetiştirme alanında yapılacak daha yoğun inceleme ile birlikte geliştirilebilir. Bu çalışmanın temel amacı, işte kendini yetiştirme ile iş yaşam dengesi arasındaki ilişkiyi psikolojik sermayenin aracı rolü ile incelemektir. Bu amaçla, çeşitli sektör ve meslek gruplarından 240 çalışandan tek aşamalı anket yöntemiyle veri toplanmıştır. Çalışmanın sonuçlarına göre, iş yaşam dengesi ve psikolojik sermayenin işte kendini yetiştirme üzerinde önemli etkileri olduğu kanıtlanmıştır. Ayrıca, psikolojik sermayenin, iş yaşam dengesi ve işte kendini yetiştirme arasındaki ilişkide kısmi aracı rolünün olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonuçları, gelecekteki araştırmalar için işte kendini yetiştirme ile iş yaşam dengesi ve diğer bireysel veya örgütsel değişkenler arasındaki ilişkinin, belirsiz ve değişen çalışma koşulları dikkate alınarak sorgulanmasının önemini desteklemektedir.