Tip 1 diyabetli çocuk ve ergenlerin ebeveynlerinde kovid-19 pandemi sürecinde anksiyete, algılanan stres, stresle başa çıkma tutumları, duygu düzenleme ve psikolojik dayanıklılık ilişkilerinin incelenmesi

Pandemi sırasında kronik hastalık kaynaklı anksiyetenin arttığı bildirilmektedir. Bu çalışmada Kovid-19 pandemisinde Tip 1 diyabetli çocukların ve ergenlerin ebeveynlerinin salgınla ilgili anksiyete, algılanan stres, stresle başa çıkma tutumları, psikolojik dayanıklılıkları, duygu düzenlemeleri arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesi ve sağlıklı kontrol grubundaki ebeveynlerle karşılaştırılması hedeflenmiştir. Çalışmaya devlet hastanesi çocuk endokrinoloji polikliniğine başvuran en az 6 aydır izlenmekte olan 2-18 yaş grubunda 120 çocuk ve ergenin ebeveynleri (vaka grubu) (n=120) ve sağlıklı olan çocuk ve ergen ebeveynleri (kontrol grubu) (n=120) dahil edilmiştir. Sosyodemografik Bilgi Formu, Koronavirüs Anksiyete Ölçeği Kısa Formu, Beck Anksiyete Ölçeği, Çok Boyutlu Kovid-19 Ölçeği, Algılanan Stres Ölçeği-10, Başa Çıkma Stilleri Kısa Formu (BÇSÖ-KF), Kısa Psikolojik Sağlamlık Ölçeği, Duygu Düzenleme Güçlüğü Ölçeği-Kısa Form (DDGÖ-16) ölçekleri uygulanmış, veriler SPSS 26 ile analiz edilmiştir. Kontrol grubu ve vaka grubu arasında Kovid-19 ile ilgili alınan önlem, duygu, düşünce, davranış, anksiyete düzeyi, duygu düzenleme güçlüğü, başa çıkma tutumları açısından anlamlı düzeyde fark bulunmaktadır (p<0,05); başa çıkma tutumları ve duygu düzenleme stratejileri kullandıkları belirlenmiştir. Kronik hastalığa sahip çocuk ve ergenlerin ebeveynlerinin pandemi gibi stresle yoğun başa çıkmaları gereken durumlarda psikolojik olarak desteklenmeleri fayda sağlayacaktır.