Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda kırılganlık sıklığının değerlendirilmesi ve kırılganlığın diyabet ile ilişkisi
2020
0 views
0 downloads
Advisor: Doç. Dr. Mehmet Zahid Koçak ; Dr. Öğr. Üyesi Müjgan Gürler
Abstract (TR)
Amaç: Kırılganlık, geriatrik popülasyonda görülen bir sendromdur ve artan yaşla birlikte birçok organ ve sistem fonksiyonlarının fizyolojik rezervin azalması ile fiziksel veya fizyolojik stresörlere karşı artan savunmasızlık durumu olarak tanımlanır. Diyabetin; tekrarlayan hiperglisemi, hipoglisemi, insülin direnci, artmış oksidatif stres ve inflamasyona bağlı olarak kırılganlık riskini artırdığı bildirilmiştir. Diyabete bağlı makrovasküler komplikasyon varlığı, kırılganlığı artıran önemli bir faktör olduğu bildirilmiştir. Tip 2 Diyabetes Mellitus (T2DM) hastalarında kırılganlıkla ilgili yapılan çalışmalar sınırlıdır. Çalışmamızda, diyabetin hastalarda kırılganlık durumunun daha erken yaşlarda ortaya çıkmasına sebep olabileceği ve tüm bu bilgiler ışığında diyabetlilerde kırılganlık oranının değerlendirilmesi ve kırılganlığın diyabetle olan ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Çalışmamıza, Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi İç Hastalıkları polikliniğine başvuran T2DM tanılı 125 hasta alınmıştır. Çalışmaya alınan hastaların demografik özellikleri, rutin laboratuvar parametreleri ve Fried's Kırılganlık Skalası kullanılarak yapılan değerlendirmeye ait bilgileri kaydedildi. Hastalar kırılgan, pre-kırılgan ve kırılgan değil şeklinde 3 grubu ayrıldı. İstatistiksel analizler SPSS programı ile gerçekleştirildi. Tek yönlü ANOVA ve Kruskal-Wallis testi kullanılarak kırılganlık grupları arasında karşılaştırmalar yapıldı. Bulgular: Çalışmamızda Kırılgan olan grubun açlık kan şekeri (AKŞ) 255 [158 - 471] mg/dl, Pre-kırılgan olan grubun AKŞ'i 204 [84 - 536] ve Kırılgan olmayan grubun AKŞ'i 151 [87 - 336] mg/dl olarak bulundu (p<0.001). HbA1c düzeyleri Kırılgan grupta %11.7 [8.4 – 14.2], Pre-kırılgan grupta % 9.5 [6.3–14.2] ve Kırılgan olmayan grupta %7.6 [5.9 – 11.9] olarak tespit edildi (p<0.001). El Kavrama Gücü (kg) Kırılgan grupta 21.8 kg (10.6-73.1), Pre-kırılgan grupta 24.3 kg (10.3-78.7) ve Kırılgan olmayan grupta ise 36.7 kg (12.4-68.1) tespit edildi (p=0.017). Yürüme hızı (sn) Kırılgan grupta 12 sn (7.5-20), Pre-kırılgan grupta 10 sn (6.6-20) ve Kırılgan olmayan grupta ise 9 sn (7-14) tespit edildi (p=0.002). Sonuç: Çalışmamızda, T2DM'li hastaların çoğunun pre-kırılgan olduğu ve diyabetli hastaların kırılgan olmaya yatkın olduğu bulundu. Ayrıca, kan şekeri regüle olmayan T2DM'lilerde daha fazla kırılgan olduğu bulundu. Sonuç olarak, T2DM'lu hastalar daha erken yaşlarda kırılganlık açısından değerlendirilmeli ve gerekli önlemler alınmasıyla mortalite ve morbitidenin önüne geçilmesi sağlanabilir. Anahtar kelimler: Fried Kırılganlık Skalası, Kırılganlık, Tip 2 Diyabetes mellitus.
Author
Betül Alaca
How to Cite
Betül Alaca (Tıpta Uzmanlık Tezi). Tip 2 diyabetes mellituslu hastalarda kırılganlık sıklığının değerlendirilmesi ve kırılganlığın diyabet ile ilişkisi, 2020, Bolu Abant İzzet Baysal University.
License
Tüm Hakları Saklıdır
This work is shared under the specified license terms.
More theses from Bolu Abant İzzet Baysal University
- Sosyal bilgiler dersinde kültürel miras eğitimine ilişkin öğrenci ve öğretmen görüşleri(2014)
- Koroner yavaş akım fenomeni olan hastaların ekokardiyografik olarak sağ ventrikül fonksiyonunun değerlendirilmesi(2023)
- Evli bireylerde duygusal zekâ, evlilik doyumu ve dindarlık ilişkisi(2024)
- Bı̇lı̇m tarı̇hı̇ öğretı̇mı̇nı̇n sosyal bı̇lgı̇ler ve dı̇ğer ders kı̇taplarındakı̇ yörüngesı̇ne daı̇r bı̇r ı̇nceleme(2023)
- Kumuk Türkçesinde zarf-fiiller(2025)
- Osmanlı Devleti'nde hayırsever hanım sultanlara bir örnek: Hürrem Sultan(2019)
