Tohum dağılım alanının belirlemesinde içbükey zarf algoritmasının uygulanabilirliği

Bu araştırmada tohum dağılım alanının hesaplamasında kullanılan standart sapmalı elips (SDE), integral yöntemi (IM), Delaunay üçgenlemesiyle Voronoi poligonları (VPDT) yöntemlerinin yanı sıra iç bükey zarf (CH) algoritmasının etkinliğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda farklı ekim hızları kullanılarak mısır tohumu ekimi yapılmış ve tohum dağılım alanları ve bu alanlara ait varyasyon katsayıları belirlenerek analizlere tabi tutulmuştur. Araştırmada geleneksel toprak işleme yöntemi kullanılmıştır. Ekim işlemi pnömatik ekim makinasıyla 1,5, 2 ve 3 m·s-1 olmak üzere üç farklı hızda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada makine ilerleme hızlarındaki artış hem tohum dağılım alanlarında hem de bu alanların varyasyon katsayılarında artışa neden olmuştur. Bu traktör ilerleme hızlarında en küçük yatay tohum dağılım alanları sırasıyla 15.243, 17.572, 24.864 mm2 olarak içbükey zarf yöntemiyle hesaplanmıştır. Dikey tohum dağılım alanlarında ise en iyi sonuçlar 1,5 m·s-1 hızda SDE ile 186 mm2, 2 ve 3 m·s-1 hızlarda ise CH ile sırasıyla 264 ve 463 mm2 olarak kaydedilmiştir. Araştırmada içbükey zarf algoritmasının tohum dağılım alanlarının hesaplanmasında başarıyla kullanılabileceği sonucuna varılmıştır. Çimlenme ile ilgili analizler incelendiğinde tarla filiz çıkışı oranı (TFÇO), ortalama çıkış süresi (OÇS), çıkış oranı indeksi (ÇOİ) ve birim alana düşen bitki sayısı değerlerinin traktör ilerleme hızlarından önemli ölçüde etkilendiği görülmüştür. En yüksek TFÇO ve birim alana düşen bitki oranı 1,5 m·s-1 hızla ekim yapılan parsellerde gerçekleşmiştir.