Toplam kalite yönetiminde mükemmellik modelinin incelenmesi: Sağlık sektöründe bir araştırma

Kalite, tüketicilerin ihtiyaç ve beklentilerinin kusursuz olarak karşılanma düzeyini ifade eder. Günümüzün yoğun rekabet koşullarında kalite kavramı tüm işletmeler için vazgeçilmez bir unsur halini almıştır. Toplam Kalite Yönetimi, işletmelerin kaliteye ulaşma yolundaki çabalarının, başarı için kilit önemdeki unsurlara odaklanılarak sürdürülmesini amaçlayan bir yönetim felsefesidir. Toplam Kalite Yönetimi, girdilerden başlayarak işletmenin tüm bölümlerinde, süreçlerinde ve işletmeyi ilgilendiren her unsurda kalitenin geliştirilmesiyle ürün veya hizmet kalitesine ulaşılmasını temel alır.İşletmelerdeki kalite geliştirme çabaları, yıllar içinde değişen çevresel koşullarla birlikte Toplam Kalite Yönetimi felsefesinin ötesine geçmiştir. Avrupa Kalite Yönetimi Kurumu tarafından ortaya konulan Mükemmellik Modeli, kalite çabalarının en üst düzeye taşındığı ve kalitede mükemmelliğin amaç edinildiği bir modeldir. Modelde mal veya hizmet üretimi için gerekli girdiler, süreçler ve bu süreçlerin sonuçları ortaya konularak, her bir unsura ilişkin uygulanması gereken kalite geliştirme çabaları ifade edilmekte ve böylece kalitede mükemmelliğe ulaşmanın yolları belirtilmektedir. Sağlık kuruluşları, bir takım tipik özellikleri nedeniyle kalite çabalarının uygulanması açısından zor ve karmaşık bir yapıya sahip olabilirler. Bu nedenle Mükemmellik Modeli'nin detaylı ve açıklayıcı yapısı, sağlık sektöründeki kalite geliştirme uygulamaları için önemli bir rehber niteliğindedir.Bu tez çalışmasının amacı, sağlık sektöründe Mükemmellik Modeli'nin uygulanabilirliğini ve modelin unsurları arasındaki ilişkileri istatistiksel araştırma sonuçları yardımıyla ortaya koymaktır. Tez çalışması toplam dört bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde Toplam Kalite Yönetimi felsefesi ele alınmıştır. İkinci bölümde Mükemmellik Modeli incelenmiş ve araştırmanın hipotezleri ortaya konulmuştur. Üçüncü bölümde araştırmanın metodolojisi ile anket çalışmasına ilişkin istatistiksel verilere yer verilerek hipotezler test edilmiştir. Dördüncü ve son bölümde ise araştırmanın sonuçları ile birlikte uygulamalar ve bundan sonraki çalışmalar için önerilere yer verilmiştir.