Tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin akut koroner sendrom ve kritik hasta değerlendirme ve yönetme becerilerinin simülasyon tabanlı çalışma ile değerlendirilmesi

Tıp Fakültesi Son Sınıf Öğrencilerinin Akut Koroner Sendrom Ve Kritik Hasta Değerlendirme Ve Yönetme Becerilerinin Simülasyon Tabanlı Çalışma İle Değerlendirilmesi Amaç: Bu çalışma ile tıp fakültesi son sınıf öğrencilerinin akut koroner sendrom ve kritik hasta yönetme konusundaki bilgi ve becerileri üzerinde simülasyon tabanlı bir eğitim modelinin etkilerini araştırmak amaçlanmıştır. Yöntem: Bu çalışmada, 2 aylık acil tıp stajı almakta olan intörn hekimlerden randomizasyon ile 15'er kişi seçilip kontrol ve çalışma grupları oluşturulmuştur. Kontrol grubu sadece tıp eğitim müfredatında mevcut olan rutin teorik ve pratik eğitimleri almıştır. Çalışma grubu ise kontrol grubundan farklı olarak tarafımızca hazırlanan simülasyon temelli pratik vaka senaryoları dersini almıştır. Staj süresi sonunda her iki grup da Objektif Yapılandırılmış Klinik Sınav'a (OYKS) tabii tutulmuştur. Ayrıca her iki grup da staj öncesi bilgi düzeylerinin ölçüldüğü çoktan seçmeli bir sınava, akademik başarı öz yeterlilik ölçeği ve tarafımızca hazırlanan duygudurum sorularına tabi tutulmuştur. OYKS sonrası ise ön testte uygulanan bilgi düzeyi soruları akademik başarı öz yeterlilik ölçeği soruları ve duygudurum soruları katılımcılara tekrar uygulanmıştır. Ayrıca verilen eğitimin kalıcı öğrenmeye katkısını ölçebilmek adına çalışma grubuna ilk OYKS uygulanmasından 3 ay sonra aynı sınav protokolü tekrar uygulanmıştır. Bulgular: OYKS senaryolarından 1,3 ve 4. senaryolarda katılımcıların total yeterlilikleri arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). Ön test son test bilgi düzeyi soruları arasında kontrol grubunda anlamlı farklılık bulunmazken çalışma grubunda istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmaktadır (p<0,05). Ön test son test olarak yapılan akademik başarı öz yeterlilik ölçeğine verilen yanıtlarda ise her iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmamaktadır (p>0,05). Çalışma grubuna 3 ay sonra uygulanan ikinci OYKS de ise ilk OYKS'ye göre katılımcıların yeterlilikleri sayısal olarak artmıştır, ancak bu farklılık istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmadan elde edilen veriler simülasyon temelli bir eğitim modelinin öğrencilerin bilgi ve beceri düzeyini arttırdığını ve öğrencilerin kritik hasta yönetimi konusunda daha özgüvenli ve rahat hissetmelerini sağladığını gösterdi. Ayrıca çalışma grubuna ilk müdahaleden 3 ay sonra yapılan OYKS sonuçları değerlendirildiğinde simülasyon temelli eğitim modelinin kalıcı öğrenme üzerinde etkili olduğu görüldü. Anahtar Kelimeler: Akut Koroner Sendrom, Kritik Hasta Yönetimi, Simülasyon Temelli Eğitim, Objektif Yapılandırılmış Klinik Sınav