Tıpta uzmanlık öğrencilerinin kardiyopulmoner resusitasyon sırasında aile üyesinin bulunmasına ilişkin görüşleri

Amaç: Hastane içi kardiyak arrest yaygındır; bu arrestlerin yaklaşık yarısı yataklı servislerde olurken kalan yarısı yoğun bakım üniteleri ve ameliyathaneler gibi diğer yerlerde meydana gelir. Bu çalışmanın amacı, hastane içi kardiyak arrest ile daha fazla karşılaşan ve kardiyopulmoner resusitasyon (KPR) yapan dört uzmanlık anadalındaki tıpta uzmanlık öğrencilerinin, resusitasyon sırasında aile üyelerinin bulunmasına (RSAB) ilişkin görüşlerini ve tutumlarını belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Üçüncü basamak bir üniversite hastanesinde çalışan Acil Tıp, Anesteziyoloji ve Reanimasyon, Kardiyoloji ve İç Hastalıkları'ndaki tıpta uzmanlık öğrencilerinden oluşan uygun bir örneklem grubuna tanımlayıcı bir anket uygulandı. Çalışma öncesinde Etik Kurul onayı alındı. Anket 3 bölümden oluşmaktaydı: 1. Demografik veriler; 2. Mesleki eğitim ve KPR uygulama ile ilgili bilgiler; 3. Görüş ve tutumlara yönelik anket soruları. Ankette 5'li Likert skalası ve açık uçlu sorular yer aldı. Bulgular: Çalışma döneminde dört klinikteki toplam 223 tıpta uzmanlık öğrencisinin 171'i (%76,7) ankete katıldı. Katılımcıların %81,3'ü RSAB kavramını bilmediğini ve %84,3'ü RSAB'yi deneyimlemediğini belirtti. Acil Tıp hekimlerinin 37'si (%92,5) ve diğer bölüm hekimlerinin 71'i (%54,1) RSAB'yi istemediğini belirtti. Acil Tıp uzmanlık eğitimi öğrencileri diğer bölümlerin hekimlerine kıyasla RSAB konusunda şu görüşlere istatistiksel anlamlı olarak daha fazla katıldığını belirtti: 1. Aile üyelerinin bazı hatalara tanık olabilmesi veya uygulamaları yanlış yorumlayabilmesi; 2. Kod ekibi üyeleri için stresli olması; 3. Aile üyelerinin gördüklerinden olumsuz etkilenebilmesi; 4. Kod ekibi üyeleri için fiziksel bir tehdit oluşturması; 5. Kod ekibi üyelerinin yasal sorumluluğa daha fazla maruz kalma olasılığını artırması; 6. KPR sırasında kıdemsiz personelin eğitiminin engellenmesi. Sonuçlar: RSAB konusunda tıpta uzmanlık öğrencilerinin farkındalığı halen çok düşüktür. Bu uygulamayı deneyimleyen hekim sayısı az olmakla birlikte özellikle Acil Tıp hekimlerinde olumsuz bir görüşün hâkim olduğu görülmektedir. Bu kavramın yaygınlaşabilmesi için hekimlere bu konuda eğitim verilmesi, deneyimlerinin artırılması ve endişelere yönelik ileri çalışmaların yapılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Kardiyopulmoner resusitasyon, Resusitasyon sırasında ailenin bulunması, Acil Tıp, Tıpta Uzmanlık Öğrencileri