Transandantal kendilik bilinci ve (var) olduğumu bilme

Kant, Saf Aklın Kritiği'nde, transandantal kendilik bilincinin özneye, kendine dair (fenomen veya numen) herhangi bir bilinç sunmaksızın, (var) olduğu bilincini sağladığı şeklinde muammalı bir sav öne sürüyor. Bu tez, Kant'ın bu ilginç savının bir incelemesidir. İlk kısımda, bu sav ile öznenin tek ve özdeş olduğuna dair transandantal bilinci bulunduğu savının çelişip çelişmediği tartışılır. İkinci kısımda ise, önce Kant'ın transandantal kendilik bilinci ve 'ben varım' önermesi arasında kurduğu bağ incelenir, sonra da Kant'ın kurduğu bağ ile Descartes'ın cogito ergo sum argümanı arasındaki benzerlik ortaya çıkarılır. Kant ve Descartes'ın teorilerinde, öznenin var olduğu bilincinin kendi düşüncesindeki aktifliğine eşlik eden öznel bilinç ile mümkün olduğu gösterilir.