Transhümanizmin insan tasavvurunda ahlak problemi

Transhümanistlere göre insan, tarihsel süreç içerisinde homo sapiens olarak canlılar içerisindeki yerini almıştır. Transhümanizm insanın canlılar dünyasında etkin olan evrimsel mekanizma sonucunda homo sapiense evrildiğini fakat bu evrilmenin çeşitli yönleriyle eksik ve tamamlanmamış olduğunu ifade eder. Evrimsel sürecin sapiensi getirdiği noktanın insanı kırılgan, güçsüz, kusurlu ve zaaflı klıdığını savunan transhümanizm, insanın bedensel ve zihinsel anlamda en maksimum düzeyde geliştirilmesi ve yetkinleştirilmesi gerektiğini iddia eder. İnsanın evrimsel sürecinin doğanın adil olmayan hükmünden kurtarılarak, insanın hükmüne ve yönetimine alınmasını savunan transhümanizm bu şekilde insanı süper sapiense doğru evriltmek ister. İnsanı süper sapiense evriltme sürecinin de bilim ve teknolojik araçlar vasıtasıyla yürütüleceğini ifade eden transhümanizm, bilim ve teknolojiyi felsefesinde ana referans olarak kabul eder. Biz de tez çalışmamızda transhümanizmin bu vizyon ve misyonunu ana hatlarıyla ortaya koyarak onun oluşturmak istediği süper sapiensinde meydana gelebilecek ahlakî sorunsalı kritize ettik. Süper sapiensin ahlakî kontrolünün sağlanması noktasında Tanrısal değerlere geleceğimizin teknolojik dünyasında da ihtiyacımız olduğunu süper sapiensteki ahlak problemi çerçevesinde savunmaya çalıştık. Ayrıca transhümanist bir gelecekte teolojinin, Tanrı tasavvurunu ahlakî çerçevede insan hayatına dokunan bir işlevseliğe göre yeniden şekillendirmesi gerektiğini de ifade ettik. Bu çerçevede geleceğin bilimsel ve teknolojik dünyasında Tanrısal inancın ahlakî bir dayanak noktası olarak değerli bir konumda olması gerektiğini savunduk.