Türk müziğinde kullanılan çokseslilik yaklaşımlarının karşılaştırmalı olarak incelenmesi

Bu çalışma, Türk müziğinde çoksesliliğin; besteleme, icra ve eğitim boyutlarıyla değerlendirilmesi, Türk müziği çokseslendirilirken kullanılan uygulama ve yaklaşımların benzerlik ve farklılık durumlarının ortaya konulması, belirlenen yaklaşımlar özelinde tampere sisteme aktarılmış makamsal eserler yazılması ve eserlerin piyano için çokseslendirilmesi amaçlarını taşımaktadır. Çalışma kapsamında çağdaş Türk müziği bestecileri ve özellikle eğitim müziği bestecileri tarafından sıklıkla tercih edilen, müzik eğitimi ders müfredatlarında da öğretilmesi istenilen "Hüseyni, Hicaz ve Kürdi" makamlarında yazılan ezgiler, belirlenen Türk müziği çokseslilik uygulama ve yaklaşımları özelinde çokseslendirilmiş ve uzman görüşüne başvurulmuştur. Nitel araştırma modeline dayalı betimsel yöntemlerin kullanıldığı çalışmada 8 çağdaş Türk müziği bestecisi ve lisans düzeyinde mesleki eğitim veren müzik kurumlarında görev yapan 6 müzik eğitimcisi ile görüşme yapılmıştır. Bu bağlamda Türk müziği çokseslendirilirken genel olarak üç farklı yaklaşım kullanıldığı, çokseslendirme aşamasında geleneksel yapıya zarar verilmemesi gerektiği, Kemal İlerici'nin "Dörtlü Armoni", Ahmet Samim Bilgen'in "Tonal Armoni" ve Veysel Arseven'in "Kanon/Kontrpuan" yaklaşımları temel alınarak, araştırmacı tarafından yazılan ve piyano için çokseslendirilen ezgilerin ise piyano eğitiminde kullanılabileceği gibi sonuçlara ulaşılmıştır.