Türk toplumundaki çocukluk çağı otizm spektrum bozukluğundaki kraniofasial morfoloji

Otizm spektrum bozukluğu sosyal iletişimdeki farklılıklar ve zorluklar, özel ilgilerin ve tekrarlayan davranışların varlığıyla karakterize edilen nörogelişimsel bir durumdur. Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB) olan çocukların yüz fenotipindeki farklılıkların tanımlanması, OSB 'li olan çocuklarda embriyolojik beyin gelişimindeki değişiklikleri yansıtabilir. Kraniofasial anomaliler sıklıkla nörogelişimsel sendromalarda ortaya çıkar çünkü craniafacial bölgeler intrauterinde beyinle aynı ektodermal tabakadan köken alır ve intrauterin süreçte gelişime devam eder. Bu facial ve mikro fiziksel anomalilerin (MFA) entelektüel fonksiyonlarla ilişkili olduğu çalışmalarla gösterilmiştir. Bu çalışmaya 6-10 yaşları arasında 50 erkek toplamda 66 OSB 'li çocuk dahil edilmiştir. Her çocukta baş çevresi ölçümü ve antropometrik noktalar (baş çevresi, lateral canthus uzaklığı, philtrum yüksekliği, burun ucu yüksekliği, mandibula yüksekliği (alt dudak çizgisinden gnathion noktasına kadar olan uzaklık), alın yüksekliği (Saç çizgisinden glabella noktasına çekilen hattın kestiği yerdir), angulus oris uzaklığı) belirlenmiş ve bu uzaklıklar ölçülmüştür. Ölçümler sonucunda otizm şiddetini belirlemede kızlar ve erkekler olarak her iki grupta da baş çevresi ölçüsünün otizm şiddetine etki ettiği gözlemlenmiştir. Alın yüksekliği kızlarda ortalama 45.71 ± 6.88 (p=0.176), erkeklerde ise ortalama 38.95 ± 5.75 (p=0.200), baş ölçüsü kız grubunda ortalama 52.13 ± 2.17 (p=0.166), erkek grubunda ise ortalama 53.60 ± 2.14 (p=0.187) şeklinde görülmüştür. Otizm şiddeti için baş çevresi ölçüsü önemli bir değerdir. Baş çevresinin artması ve alın yüksekliğinin azalması OSB'nin şiddettinin arttığını göstermektedir. Daha önce yapılmış çalışmalara ilave olarak OSB 'li Türkiye 'de yaşayan çocukların morfolojik ve morfometrik değerlendirmelerinin GOBDÖ2-TV ve TİGE-II skorlarının derecelendirmesi ve karşılaştırılması açısından önemlidir.