Türk EFL öğrencilerinin farklı sosyal değişkenler açısından özür stratejileri tercihi

Bu çalışmanın amacı, Türk üniversite düzeyindeki İngilizce öğrenenlerin özür dileme stratejilerini incelemektir. Çalışma, özel olarak yazılı söylem tamamlama testi (WDCT) ve çoktan seçmeli söylem tamamlama testi (MDCT) olmak üzere iki ayrı söylem tamamlama testi kullanılarak veri toplamaktadır. Bu testler, Türk öğrencilerin sosyal faktörleri içeren belirli durumlarda nasıl özür dilediğini incelemek ve ayırt etmek amacıyla tasarlanmıştır. Bu durumlar arasında güç dengesi, sosyal yakınlık ve yapılan hatanın büyüklüğü gibi faktörler bulunmaktadır. WDCT, 6 farklı durumun uygulanmasını içerirken, MDCT 10 farklı durumun uygulanmasını içermiştir. Her testteki durumlar, kullanıcıların gerçek yaşam senaryolarında nasıl tepki vereceklerini veya nasıl özür dileyeceklerini açıklamalarını sağlamak için çeşitli sosyal değişkenleri içermektedir. Çalışmanın bulguları, Türk İngilizce öğrenenlerinin, ana dili İngilizce olan katılımcılara kıyasla dolaylı özür dileme stratejilerini daha sık kullandığını ortaya koymuştur. Araştırma, Türk İngilizce öğrenenlerin B1 ve B1+ dil yeterlilik seviyelerinde, Söylem Tamamlama Testleri (DCT'ler) aracılığıyla toplanan verilere dayanarak, özür dileme stratejilerini anadili İngilizce olan katılımcılara benzer şekilde kullandığını göstermiştir. Bu sosyal faktörleri dikkate aldığında, İngilizce öğrenen Türk bireyler, yabancı dil olarak İngilizce öğrenirken özürle ilgili konuşma eylemleri sergilemiş ve bu eylemler ana dili İngilizce olan katılımcılara yakın olmuştur fakat Türk katılımcılar yabancı katılımcılardan daha fazla dolaylı özür dileme yöntemleri seçmiştir. Araştırmanın bulguları, B1 ve B1+ düzeyindeki anadili İngilizce olmayan katılımcıların genel özür ifadelerinde benzer stratejileri kullandığını, ancak stratejileri uyarlamak için D1 (ana dil) formlarını kullandıklarını göstermiştir.