Türkiye'de çocuk yoğun bakımlarda yatan hastalarda mekanik ventilasyon uygulamaları: Nokta prevelans çalışması

Giriş: Solunum yetmezliği tüm dünyada ÇYBÜ yatışlarının en sık nedenlerindendir. Tedavide hastanın klinik durumuna hekimin tecrübesine göre düşük akış veya yüksek akış oksijen tedavileri, NİV, İMV gibi yöntemler tercih edilmektedir. Bu çalışma ile kesitsel olarak Türkiye'de ÇYBÜ'lerde uygulanan solunum destek yöntemlerinin araştırılması, literatür verileri ile karşılaştırılması amaçlanmıştır. Metot: Çalışma kesitsel bir anket çalışmasıdır. Türkiye'de çalışmaya dahil olmayı kabul eden çocuk yoğun bakım ünitelerinin sorumlu hekimlerine iki anket elektronik ortamda iletilerek ünitelerin verileri, demografik yapısı, hastaların demografik özellikleri, yatış endikasyonları, solunum destek yöntemleri, ayarları cihazları, uygulama süreleri, ARDS olan hastaların özellikleri kayıt altına alındı. Verilerin tanımlayıcı istatistikleri yapıldı. Bulgular: Çalışmaya dahil olan 23 merkezde ortalama yatak sayısı 13,09±5,74 ortalama uzman sayısı 2,35±1,03 idi. Çalışma gününde 186 hasta mevcuttu. Hastaların %49'unu kız, ortanca yaşı 27 (9-98) aydı. Ortanca PRISM-3 skoru 9, (5-16), ortanca yatış süresi 11 (4-33) gün olarak gözlendi. En sık yatış tanısı bronkopnömoni (%41,9) iken hastaların %76,3'ünün kronik hastalığı mevcuttu. Çalışma gününde 26 (%14) hasta solunum desteği almazken 104 (%55,9) hastada İMV uygulanmaktaydı. En sık tercih edilen mod SIMV-P (%73,1) idi. Hastaların 32 hastada (%17,2) ARDS saptanırken bu hastaların da 10'u (%31), ağır ARDS idi. Modifiye DP (PİP-PEEP) 20 (%76,9) hastada >15 idi ve FiO2/PEEP titrasyonu: 27 (%84,3) hastada pediatrik ARDS rehberi önerisiyle uyumlu değildi. Ventilatörden ayırma için ünitelerin %60,9'unda KOVA yöntemi kullanılırken %39,1'inde günlük sedasyon molası ve spontan soluma testi uygulanmaktaydı. En sık karşılaşılan komplikasyon ventilatör ilişkili pnömoniydi (%63). Hastaların %22,6'sı trakeostomi ile takip edilmekteydi. Sonuç: Bu çalışma ile mekanik ventilasyon uygulamaları sırasında güncel bilimsel verilere dayalı rehberler kullanımının gerekliliği ortaya koyulmaktadır. Mekanik ventilasyon uygulamalarında çeşitli düzenlemelerin ve geliştirilecek olan stratejilerin mortalite ve morbidite üzerine etkileri olacaktır, akciğer koruyucu ventilasyon stratejilerinin uygulanması ve kronik hasta yükünün kontrol altında tutulabilmesi için palyatif bakım merkezlerinin arttırılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Çocuk Yoğun Bakım Ünitesi, Solunum Desteği, Mekanik Ventilasyon, ARDS