An inquiry into job search methods in Turkey

Bu tez, Türkiye'deki enformel iş arama ağlarının yaygınlığını ve ücretler üzerindeki etkilerini Hanehalkı İşgücü Anketi verilerini (2005-2023) kullanarak incelemektedir. Çalışma, enformel yollarla iş bulmanın zaman içindeki değişimini, kapsamlı bireysel özellikler kontrol edildiğinde ücretler üzerindeki ortalama etkisini, bu etkinin mesleki beceri gruplarına göre farklılaşmasını ve benzer mesleklerde hanehalkı üyelerinin bulunmasının (güçlü bağlar için bir vekil değişken olarak) bu ilişki üzerindeki düzenleyici rolünü araştırmaktadır. Betimleyici analiz, özellikle 2018 sonrasında enformel yollarla iş bulmada önemli bir artış olduğunu ve bu yöntemin pandemi sonrasında baskın hale geldiğini ortaya koymaktadır. Regresyon analizi sonucu bulgular, enformel yollarla bulunan işler için ortalama %2-4 civarında mütevazı bir negatif etki olduğunu göstermektedir. Ancak bu etki heterojen bir yapıdadır: negatif ücret primi temel olarak profesyoneller, yöneticiler ve teknisyenler grubunda gözlenirken, nitelik gerektirmeyen işlerde çalışanlar ve diğer mavi yakalı çalışanlar için istatistiksel olarak sınırdadır. Hanehalkında aynı meslek grubunda bir üyenin bulunması bu negatif etkiye karşı bir etki oluşturmakta, bu da tanıdık faktörünün bir prim sağladığını düşündürmektedir. Bununla birlikte, nitelikli çalışanlar için, hanehalkında benzer meslekte bir üye bulunmasına rağmen işin enformel yollarla bulunması, daha yüksek bir negatif ücret primi ile ilişkilidir; bu durum, bu grup için enformel ağların daha iyi eşleşme sağlamaktan ziyade bir son çare olduğunu desteklemektedir.