Türkiye'de engellilere yönelik sosyal politika ve sosyal koruma önlemleri

Engellilik, sosyal ve politik bir olgu olarak Sanayi Devrimi sonrasında ortaya çıkmıştır. Sanayi Devrimi öncesinde, engelli bireylerin bakımını ve ihtiyaçlarını genellikle aileleri, yakın akrabaları veya komşuları üstlenmiştir. İlk dönemlerde toplumda engelliliğe daha çok ilahi bir bakış açısıyla yaklaşılırken, zamanla engelliler lanetlenmiş ya da toplum üzerinde bir yük olarak görülmeye başlamıştır. Engellilerin yasal haklarının tanınması ve korunmalarına yönelik köklü değişiklikler ise 20. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleşmiştir. Bu hakların gelişimi, insan hakları ve vatandaşlık hakları çerçevesinde şekillenmiştir. Bu çalışma, Türkiye'de toplumun en dezavantajlı kesimlerinden biri olan engelli bireylerin sosyal statülerini, toplum içindeki yerlerini ve yasal haklarını kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Engellilere insan hakları temelinde hangi hak ve özgürlüklerin tanındığını, sosyal koruma kapsamında ise hangi hizmetlerin sunulduğunu ortaya koymayı amaçlamaktadır.