Türkiye ve Güney Kore`de uzun dönemli büyüme. Karşılaştırmalı bir analiz (1960-1980)

Türkiye 20. yüzyıl boyunca kişi başına gelirini yıllık ortalama %5-6 hızlabüyütmeyi başarmakla birlikte gelişmiş ülkelerle arasındaki farkı kapatamamıştır.Çalışmamızda, bu başarısızlığın nedenleri Güney Kore ile karşılaştırmalı bir biçimdeortaya konulmaya çalışılmaktadır. Karşılaştırma, 1960-1980 dönemi için ve uzundönemli büyüme politikalarının saptanması ve uygulanması bakımından önemlibulduğumuz üç ana değişkenden hareketle yapılmaktadır; doğal kaynak zenginliği, dışfaktörler ve toplumsal ve siyasal yapı.Doğal kaynak bakımından Kore'den daha zengin olan Türkiye, birincil ürünihracatı ve işçi dövizleri ile sanayileşme için gerekli dövizi sağlamakta çokzorlanmamıştır. Kore ise, ihtiyaç duyduğu dövizi ancak mamul ürün ihracatı ilesağlayabilmiştir. Sonuçta Kore, etkin ve rekabetçi sanayiler geliştirip ihracat yolu ilebüyük ölçeklere ulaşabilirken Türkiye aynı başarıyı gösterememiştir.Kore'nin Japonya ve ABD ile olan özel ilişkileri bu ülkenin yüksek oranda dışkaynak kullanmasını, dış pazarlara açılabilmesini, teknoloji transfer edebilmesinikolaylaştırırken Türkiye, Avrupa Ülkeleri ve ABD ile kurmuş olduğu ilişkilerden aynıölçüde yararlanamamıştır.Kore'de iktidar Türkiye'ye göre daha dar bir tabana dayanmış ve ABD desteğisayesinde ayakta kalabilmiştir. ABD-sanayici-ordu(bürokrasi) ittifakına dayanan Koreiktidarının baskıcı niteliği ağır basmıştır. Gerçekleştirilen toprak reformu ile topraksahibi sınıf ortadan kaldırılmış ve işçi sınıfı baskı altına alınmıştır. Toprak reformunugerçekleştiremeyen Türkiye'de ise, toprak sahiplerinin iktidar içindeki güçlü konumusanayileşme için gerekli dönüşümlerin zamanında gerçekleştirilmesini önlemiştir.Sanayiciler ile tüccarlar arasındaki görüş ayrılıkları da uzun dönemli, tutarlı ekonomiprogramları uygulanmasını ve iç ve dış gelişmeler karşısında yeni politikalaroluşturulmasını güçleştirmiştir.Anahtar Sözcükler: Büyüme, doğal kaynaklar, dış faktörler, toplumsal ve siyasal yapı,sermaye birikimi.