Türkiye-İsrail ilişkileri ve iki ülkenin Suriye iç savaşına yönelik politikalarının karşılaştırmalı analizi

Bu tez Türkiye ve İsrail arasındaki ilişkilerin tarihsel seyrini incelemekte ve iki ülkenin Suriye iç savaşına yönelik politikalarını karşılaştırmalı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu amaç doğrultusunda, tarihsel bir perspektifle bu çalışma Türkiye ve İsrail arasındaki ilişkilerin nasıl geliştiğine odaklanırken ikili ilişkilerdeki "iniş ve çıkış" dönemlerini ortaya koymaktadır. Bu arka planda tez spesifik olarak her iki ülkenin Suriye iç savaşına yönelik politika ve tutumlarının nasıl şekillendiği sorusuna yanıt aramakta; her iki ülkenin Suriye'deki çatışmalara karşı politikalarının karşılatırmalı bir analizini sunmaktadır. Tez ayrıca Suriye iç savaşı bağlamında Türkiye ve İsrail arasındaki ilişkilerin nasıl etkilendiğine de ışık tutmayı hedeflemektedir. Bu tez nitel araştırma yöntemine dayanmaktadır. Tezde Türkiye-İsrail İlişkilerine ilişkin mevcut tarih yazınını oluşturan ikincil kaynakların yanı sıra resmi demeçler ve raporlar ile gazete haberleri gibi birincil dökümanların analizine başvurulmuştur. Suriye'de çatışmalar ortaya çıktığında Türkiye, rejim değişikliğine yönelik bir politika benimserken, iç savaşın ilerlemesi sonucu kendi güvenliğine karşı tehditlerin ortaya çıkmasıyla birlikte daha çok güvenlik odaklı bir politika benimsemeye başlamıştır. İsrail ise çatışmanın başından itibaren kendi ulusal güvenliğine yönelik stratejik çıkarları öncelikli bir politika çerçevesinde Suriye'de güçsüz bir Esad'ın varlığını sürdürmesini uygun görmüştür. Bu tez Suriye iç savaşı bağlamında iki ülkenin, benzer kaygılara sahip olmalarına karşın, Suriye'deki politikaları açısından birbirlerine karşıt bir söylem ve pozisyon edindikleri sonucuna varmıştır.