Türkiye'de kadına yönelik şiddetle mücadele politikasının değişimi: İstanbul Sözleşmesi örneği

Kadına yönelik şiddet, tüm dünyada yaygın olarak görülen toplumsal bir problemdir. Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi ya da kamuoyunda bilinen adıyla İstanbul Sözleşmesi, doğrudan kadına yönelik şiddetle mücadele amacıyla hazırlanmış ve taraf devletlere bağlayıcı yükümlülükler getiren bir uluslararası insan hakları sözleşmesidir. Türkiye, AK Parti hükümeti döneminde Sözleşme'nin hazırlanmasında öncü rol oynamış ve 2011 yılında İstanbul'da düzenlenen toplantıyla Sözleşme'yi ilk imzalayan ülke olmuştur. Bununla birlikte İstanbul Sözleşmesi'nin imzalanmasından tam on yıl sonra, yine AK Parti hükümeti tarafından Sözleşme tek taraflı feshedilmiştir. Bu tez çalışmasının amacı, AK Parti hükümetinin İstanbul Sözleşmesi'ni imzalaması ve feshetmesiyle görünür olan politika değişiminin altında yatan nedenleri analiz etmektir. Nitel yaklaşımı benimseyen çalışma, örnek olay incelemesine dayanmaktadır. Çalışmanın teorik zeminini, kamu politikası değişimine ilişkin teorik bir yaklaşım sunan Savunuculuk Koalisyonu Çerçevesi (SKÇ) oluşturmaktadır. SKÇ, politika yapım süreçlerini, ortak fikir ve görüşleri paylaşan politika aktörlerinin oluşturduğu koalisyonların karşılıklı mücadelesiyle açıklayan bir yaklaşımdır. Buradan hareketle İstanbul Sözleşmesi örnek olayı merkezinde gelişen politika yapımının dinamikleri ve değişimin nedensel faktörleri SKÇ aracılığıyla analiz edilmektedir. Bu tez, İstanbul Sözleşmesi'nin imzalanması ve feshedilmesi yönünde alınan siyasal kararların, kadına yönelik şiddetle mücadele alanının kendi iç dinamiklerinden ziyade makro siyasal sistemin merkezi unsurlarının karakterize ettiği konjonktürel şartlardan kaynaklandığını ortaya koymaktadır.