Türkiye'de kamu eğitim harcamaları ve eşitsizlik ilişkisi

Bilindigi gibi neoklasik iktisat görüsüne göre bir faktör eger ki tam rekabet piyasasındaserbestçe ve hiç bir engelle karsılasmadan alınıp satılabiliyorsa, bu malin marjinal getirisi tümsektörlerde esitleneceginden dolayı toplumsal üretim miktarı en çoga çıkacak(maksimizasyon) ve bu tam rekabet varsayımı geregi de bu faktörün toplumda dagilimioptimal olacaktır. Yani bu halde ilgili faktörün nasıl dagıtılacagı bir sorun olmayacak vekendiliginden çözülecektir. Çünkü toplumsal üretim miktarı sadece üretimde kullanılan ofaktörün toplam miktarına baglı olacak ancak faktörün nasıl dagıldıgına baglı olmayacaktır.Oysaki egitim gibi bir faktörün tam rekabet piyasasına terk edilemeyecegi gerek ekonomikgerekse ahlaksal ve kamusal açılardan ortadadır. iste bu nedenle egitimde kaynakların nasıldagıldıgı sorunu çok büyük önem tasımaktadır, zira kaynak dagilimi dogrudan toplumsaltoplam üretimi etkileyecektir. Bu da kamunun egitim alanına dogrudan taraf olmasınıgerektirmektedir. Neoklasik görüste de zaten bu konu kredi piyasası aksaklıgı ileaçıklanmaktadır. Bu çalısmada da özellikle az gelismis ülkelerin egitim hamlelerindekiçabalara karsın gerek toplumsal fayda gerekse kisisel gelir dagilimi acısından neden basarisizoldukları incelenmektedir. ilginç olan su ki kredi mekanizmasının da islemedigi egitimsektöründe devlet müdahalesi de geçmisten gelen bazı temel etkileri (ailesel kültür seviyesi,ailesel gelir durumu, yasanılan yöre ve etnik/cinsel kimlikler gibi) ortadan kaldıramamaktadır.Bu da gelir dagılımında egitimin islevinin teorik olarak açıklanmasının otelinde pratikte çokfarklı sonuçlara ulasılmasına neden olmaktadır.Anahtar Kelimeler: Egitim harcamalari, Gini katsayisi, Gelir Dagilimi