Türkiye'de sendikalı çalışanların iş tatminlerinin incelenmesi

Sendikal oluşumlar ilk kez Sanayi Devrimi'nden sonra ortaya çıkmıştır. Sanayi Devrimi ile emek yoğun üretimden sermaye yoğun üretime doğru bir eğilim söz konusu olmuştur. Bu durum çalışanların daha zorlu koşullarda ve kötü ücretlerle çalışmasına sebebiyet vermiştir. Yaşanan bu olumsuz durumlar sonrasında işçiler bir araya gelerek önce küçük ölçekli sonrasında ise zamanla büyük ölçekli işçi birliklerini meydana getirmişlerdir. Bir araya gelerek topluluğun gücünü kullanarak çalışma şartlarını iyileştirmek için girişimlerde bulunmuşladır. Çalışma ve çalışma hayatı insanlık tarihinden bu yana var olan bi kavramdır. Kadın veya erkek farketmeksizin tarihin her anında çalışma hayatı içerisinde varolmuşlardır. Çalışma ortamı, işin niteliği, ücret, sosyal ve yan haklar vs. gibi etmenler çalışma hayatındaki tatmin ve motivasyonu etkilemektedir. Bahsedilen bu etmenlerden bir veya birkaç tanesinin eksik ya da hiç olmaması yaşanan iş tatminsizliğinde azalmaya sebebiyet vermektedir. Bu tezin amacı Türkiye'deki çalışanların sendika üyesi olduktan sonra iş tatminlerinde bir değişiklik olup olmadığını incelemektir. Tezin anakütlesini çalışan ve aynı zamanda sendika üyesi olan kişiler oluşturmaktadır. Fenomenolojik desen kullanılarak gerçekleştirilen bu araştırmada anakütle belirlenirken amaçlı örnekleme yöntemlerinden kartopu/zincir örnekleme yöntemi kullanılmıştır. Veri toplama yöntemi olarak ise yarı yapılandırılmış mülakat yöntemi tercih edilmiştir. Bu araştırmada, mülakatlar yapılırken katılımcıların da onayı ile ses kayıtlı olarak veriler depolanmıştır. Mülakatlar sonunda elde edilen veriler transkripsiyon yöntemi ile önce Microsoft Word dosyasına aktarılmış ve sonrasında MAXQDA ANALYTICS PRO 2020 DEMO programıyla analiz edilmiştir. Veri analizi sonucusunda katılımcıların %58,33 sendikaya üye olduktan sonra iş tatminlerinin arttığını ifade etmiştir. Anahtar Kelimeler: Sendika, Sendika Üyeliği, İş Tatmini, Çalışma Hayatı, Tatmin