Türkiye'de Yeni Çağcı manevi yönelimler

Bu araştırma Yeni Çağ spiritüelliğinin tarihsel ve teorik arka planını sunmayı, Türkiye'de Yeni Çağ inanç ve pratiklerine katılan insanların motivasyonlarını ve Yeni Çağcılığın onların dünyasındaki anlamını, nitel bir yöntemle, derinlemesine mülakat tekniğini kullanarak ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmanın birinci bölümünde Yeni Dini Hareketler ile Yeni Çağ maneviyatı arasındaki analitik ve teorik ayrımlara yer verilmiş ve her iki akım arasındaki farklar ve benzerlikler üzerinde durulmuştur. "Saha Araştırması" başlığını taşıyan ikinci bölüm ise Yeni Çağ manevi pratiklerine katılan bireylerle yapılan görüşmelerden oluşmaktadır. Tüm bu tekniklerle elde edilen veriler, sonrasında içerik analizi ile çözümlenmiştir. Kadın ve erkek katılımcılarla gerçekleştirilen araştırmada, veri çeşitliliğini zenginleştirmek amacıyla, yapılan derinlemesine mülakatlardaki örneklem seçiminde kartopu tekniği tercih edilmiştir. Farklılıkların ve çeşitliliğin belirlenmesine yetecek sayıda insanla yapılan görüşmeler boyunca elde edilen veriler, Yeni Çağ maneviyatının tarihsel seyri ve anlamı etrafındaki teorilerle karşılaştırmalı bir biçimde incelenmektedir. Çalışmanın odak grubunu Yeni Çağcı spiritüelliğe özgü öğreti ve pratiklere katılan bireyler oluşturmaktadır. Öte yandan, çeşitli manevi pratiklere katılımın motivasyonlarının yanı sıra Yeni Çağ inançları ile sekülerleşme, modernite ve bireyselleşme arasındaki ilişki üzerinde de durulmuştur. Üzerinde durulan bir diğer nokta ise, Yeni Çağ spiritüelliğinin insanların hayatında radikal bir dönüşüm anlamına gelip gelmediğidir. Örneğin "Yeni Çağcılık insanların tevarüs ettikleri dinî inancı radikal bir dönüşüme uğratıyor mu?" gibi bir soru, bu bölümde aranan cevaplar arasındadır. Çalışmada Yeni Çağcılığın böylesi bir radikal kopuşa tekabül etmediği müşahede edilmiştir. Buradan hareketle, çağdaş spiritüelliklerin yayılmasının sekülerleşme üzerinden okunması sorunlu bir yaklaşım olarak değerlendirilmektedir.