Türkiye'de çiftlerin meme kanseri deneyimi öncesi ve sonrasında yaşadıkları ilişkisel süreçleri anlamak

Kanser, hayatı tehdit eden ve hem bireysel hem ilişkisel düzeyde etkileri olan bir hastalıktır. Bu çalışmanın amacı, Türkiye'de meme kanserini atlatmış kişiler ve onların eşlerinden oluşan bir grup örneklemin, kanser öncesi ve sonrası deneyimlerinden edinilmiş bireysel ve ilişkisel süreçlerini anlamaktır. Aile Sistemleri Teorisi'nin Hastalık Modeli ve İlişkisel Yeterlilik Teorisi'nin Yakınlık Modeli bu çalışmanın analitik çerçevesini belirlemiştir. Katılımcılar, 30-65 yaş aralığında, orta ve üst sosyoekonomik düzeylerden gelen, meme kanseri teşhis ve tedavi sürecini atlatmış kadınlar ve onların eşleri olmak üzere toplam 11 çift olmak üzere 22 kişidir. Her bir katılımcı ile araştırmacı tarafından geliştirilmiş ve yarı yapılandırılmış karşılıklı görüşme formatı kullanılarak bireysel röportajlar yapılmıştır. Görüşmeler "Grounded Theory" yaklaşımına uygun olarak ve MaxQDA12 Data Analiz Programı kullanılarak kodlanmıştır. Bu kalitatif araştırmadan çiftlere dair çıkan ana kategoriler şunlardır: uyumlu ve duyarlı süreçlerin yaşandığı "biz olmuş" çiftler, kanser deneyiminden öncesinde de sonrasında da çatışmalı süreçler yaşayan "asla biz olarak hissetmeyen" çiftler ve kanser deneyimi sonrasında çatışmalı ilişkisel süreçlerden daha uyumlu ve duyarlı süreçlere geçiş yapan "biz olarak değişen" çiftler. Böylelikle araştırma sonuçları, katılımcıların ilişkisel açıdan farklı gelişimsel güzergahlarını yansıtan üç farklı ilişkisel süreç tipine işaret etmiştir.