Üniversite öğrencilerinin çocukluk çağı olumsuz yaşantıları ile eş seçim stratejileri arasındaki ilişkide bağlanma stillerinin aracılık rolünün incelenmesi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin çocukluk çağı olumsuz yaşantıları ile eş seçimi stratejileri arasında anlamlı bir ilişki olup olmadığı ve bu ilişkide bağlanma stillerinin aracılık rolünün olup olmadığını incelenmesidir. Çalışma, İstanbul İlinde faaliyet gösteren devlet ve vakıf üniversitelerinde öğrenimlerine devam eden 432 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. İlişkisel tarama modelinde yapılan çalışmada kişisel bilgi formu, "Eş Seçme Stratejileri Envanteri", "Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği" ve "Üç boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS 26.0, AMOS 23.0, testi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda üniversite öğrencilerinin güvenli bağlanma stilinin, öğrencilerin çocukluk çağı olumsuz yaşantılarının eş seçme stratejileri üzerindeki etkisinde aile kurumu ve güven, çocuk bakımı ve aşk bakımından anlamlı aracılık rolünde olduğu, kaçınan bağlanma stilinin hiçbir boyutu bakımından aracılık rolünde olmadığı, kaygılı-kararsız bağlanma stilinin ise sosyoekonomik durum, dini ve siyasi benzerlikler ve fiziksel özellik bakımından anlamlı aracılık rolü olduğu bulunmuştur.