ABD'nin savunma harcaması talebi: Soğuk savaş sonrası için ampirik bir çalışma

Bu çalışmada, Smith (1989)'in ortaya koyduğu neoklasik çerçevede, ABD savunma yükü talebi tahmin edilmeye çalışılmıştır. Veriler, BEA ve SIPRI'den elde edilmiş olup, tahmin yöntemi için nispeten yeni bir metot olan ME-boot kayan pencereler yöntemi kullanılmıştır. ABD'nin savunma harcamalarının GDP'deki payının (savunma yükü), kendi gecikmesi, ekonominin büyüme hızı, nispi savunma maliyeti, Rusya ve Çin savunma yükleri ile anlamlı bir ilişki içinde olduğu saptanmıştır. ABD savunma yükü talebinde kurumsal bürokratik durağanlığın büyük bir rol oynadığı görülmüş, farklı zaman aralıklarında saptanan pozitif, negatif ve anlamsız sonuçlardan dolayı büyümenin etkisi için kesin bir yargıya varılamayacağı belirtilmiştir. Savunma fiyatlarının sivil fiyatlara oranı, ABD savunma yükünün belirlenmesinde genel olarak pozitif bir etkiye sahipken, bu etkinin yüksek askeri hareketlilik dönemlerinde artış içinde olduğu gözlemlenmiştir. Smith'in orijinal teorisinde bulunan ve veri eksikliğinden dolayı geçmiş ampirik çalışmalara dâhil edilmemiş olan fiyat etkisi, bu çalışma sayesinde görülebilmiştir. 2000 yılından itibaren Rusya ve Çin savunma yüklerinin, ABD askeri kararlarına olan pozitif etkisi tespit edilmiştir. Ne var ki ABD'nin 2012 yılında itibaren uygulamaya koyduğu yeni Asya-Pasifik denge politikası sonrası, günümüze Rusya'nın artık önemli bir tehdit olmaktan çıktığı, Çin'in ise askeri alanda ABD'nin yeni büyük rakibi olduğu tespit edilmiştir.